Και τότε, έμειναν δύο…
- Event
- Utrecht Regionals
- Date
- 30 Οκτ 2026
- Format
- Constructed Premier
- Result
- Bottom feeding
- Game
- Star Wars: Unlimited
Μετά από ένα ζεστό, χαλαρό ξεκίνημα στο Malmo Open, η ομάδα μας από ατρόμητους αναποδογυριστές καρτών ήταν έτοιμη για την επόμενη σοβαρή πρόκληση, αυτή τη φορά ένα πολύ μεγαλύτερο event – τα Utrecht Regionals. Ερχόμενο σε μια μάλλον άβολη περίοδο από πλευράς ζωής (με πάρα πολλά να συμβαίνουν) και -όπως είναι ο κανόνας τελευταία- αμέσως μετά από ένα meta reset με τα Homeworlds να μπαίνουν στη μάχη, ήταν ολοφάνερο πως οι πιθανότητες να τα πάμε όντως καλά στο event ήταν ελάχιστες. Τουλάχιστον, η πρώτη ημέρα ήταν limited, κάτι που εισήγαγε ένα στοιχείο λοταρίας στη διαδικασία αλλά έδινε και λίγη ελπίδα.
Αρχικά σχεδιάζαμε να είμαστε τουλάχιστον τέσσερις που θα κάναμε το ταξίδι στη χώρα των τουλιπών, αλλά η Δύναμη λειτουργεί με μυστηριώδεις τρόπους (όπως και η τοπική εγκληματική αλητεία), οπότε στο τέλος μόνο δύο από εμάς φτάσαμε στο αεροπλάνο – αυτός ο ταπεινός χρονικογράφος της αποτυχίας και ο μοχθηρός Boomer. Πραγματικά κρίμα, γιατί η πιο απολαυστική πλευρά αυτών των μεγάλων events είναι να τα γεύεσαι με τους φίλους σου, μοιραζόμενοι νίκες και ήττες σαν μαχητές χαρακωμάτων περασμένων καιρών. Αν μη τι άλλο, το πραγματικό ημερήσιο πρόγραμμα αυτών των events είναι τσακιστικό, οπότε το να έχεις ένα φιλικό πρόσωπο ανάμεσα σε χίλιους για να πεις δυο κουβέντες πριν το melee.gg σε κατευθύνει στο επόμενο τραπέζι κάνει θαύματα για τα νεύρα.
Πριν μπούμε στο ζουμί, ας ασχοληθούμε με τα τουριστικά. Παρά την απόσταση, το να πετάξεις από την Αθήνα στο Άμστερνταμ/Ουτρέχτη είναι σχεδόν μηδενικός κόπος. Εύκολη πτήση, γρήγορα, φθηνά και συχνά τρένα από το αεροδρόμιο Schiphol στο κέντρο της Ουτρέχτης. Ρεαλιστικά, δεν μπορείς να ζητήσεις ευκολότερη εμπειρία. Η ίδια η Ουτρέχτη αποδείχθηκε πολύ καλύτερη από το Άμστερνταμ (ίσως επειδή έχω κάπως βαρεθεί την ολλανδική πρωτεύουσα), πολύ γραφική και εξαιρετικά ευχάριστη για περπάτημα, για να απολαύσεις τα αξιοθέατα και ένα ρομαντικό δείπνο δίπλα στα κανάλια. Αν μη τι άλλο, αν πρόκειται να σε κάνουν μαύρο στο ξύλο στα τραπέζια, καλύτερα να το κάνεις με γεμάτο στομάχι και καλό κρασί. Πεντάστερη εμπειρία εδώ, αν και – αν ο Κορεάτης σερβιτόρος σε προειδοποιήσει ότι η σάλτσα Seoul Soul Destroyer είναι επικίνδυνα καυτερή, δώσε σημασία. Σίγουρα έγιναν λάθη εκεί, ευτυχώς επιβιώσιμα αυτή τη φορά.
Τώρα πίσω στα πραγματικά σημαντικά – το event. Ξεκουρασμένοι αρκετά και αψηφώντας το κρύο ολλανδικό πρωινό με ένα t-shirt (μη ντύνεστε βαριά σε τέτοιες περιστάσεις, θα το μετανιώσετε), κατευθυνθήκαμε προς την αίθουσα του τουρνουά. Πρέπει να παραδεχτώ ότι ξαφνιάστηκα από το επίπεδο οργάνωσης και τη συνολική αποτελεσματικότητα με την οποία ήταν οργανωμένο το πράγμα. Συγκρινόμενο με events παρόμοιου μεγέθους πριν από 15-20 χρόνια – ακόμα και με εκείνα που διοργάνωνε ο γράφων – πρέπει να παραδεχτώ ότι το melee.gg κάνει τα πάντα να κυλούν ομαλότερα. Δυστυχώς, η οργάνωση ήταν το μόνο καλό πράγμα που συνέβη εκείνη την ημέρα, καθώς κατάφερα να ανοίξω ένα φρικτό σετ 8 packs, με τις λάθος κάρτες για τους λάθος leaders. Κατέληξα να κάνω draft ένα πράσινο/κόκκινο wicket tempo deck χωρίς καμία από τις κάρτες που θα μπορούσαν πραγματικά να το κάνουν να τραγουδήσει (Logray, Wookies, Nightfall). Τουλάχιστον ο κ. Boomer έλαβε ένα καλύτερο setup και όντως πάλεψε μέχρι ένα slot και pin για το top 256. Έκανα 3-4 με το ανόητο deck μου, θεωρητικά θα μπορούσα να είχα προσπαθήσει σκληρά για καλύτερο αποτέλεσμα αφού η κρίσιμη τελευταία ήττα συνέβη επειδή επέτρεψα ένα σοβαρό takeback, αλλά εντάξει. Ήμουν πραγματικά κουρασμένος από το να παλεύω όλη μέρα με ένα υποδεέστερο σετ εργαλείων. Αρκετά κουρασμένοι – και έχοντας ακόμα να φτιάξω το sideboard μου για την επόμενη ημέρα, παραλείψαμε το κυνήγι tickets για Five Guys και περισσότερες γαλλικές πατάτες από όσες έχω φάει όλη τη χρονιά.
Η δεύτερη ημέρα ξημέρωσε, χωρίς κανείς μας να αισθάνεται πολύ αισιόδοξος. Ο κ. Boomer κράτησε το Tarful deck του – αφού ρεαλιστικά υπήρχε ελάχιστος χρόνος να δοκιμάσει κάτι άλλο, κάτι που ήταν πολύ σταθερή επιλογή για το περιβάλλον αλλά λάθος επιλογή για events αυτού του μεγέθους γιατί ο χρόνος παιχνιδιού γίνεται σοβαρό ζήτημα. Κι εγώ κράτησα το Sidious deck μου, αφού έκανα μερικές βασανιστικές αλλαγές και το ρύθμισα περισσότερο ενάντια σε villainy control και λιγότερο ενάντια σε γρήγορο aggro. Αυτή είναι η πραγματική αδυναμία αυτού του deck, ενώ μπορεί να αποδώσει καλά ενάντια σε οποιοδήποτε archetype, δεν υπάρχει σετ 50+10 καρτών που να του επιτρέπει να κάνει και τα δύο, εκτός αν αραιώσεις τα σετ των 3 καρτών σου σε δύο και ελπίζεις να τραβήξεις τη σωστή κάρτα τη σωστή στιγμή. Είναι οι κάρτες, στο limited υπάρχει η τύχη των picks, στο constructed υπάρχει η τύχη των pairings. Συνολικά, είμαι ευχαριστημένος με το πώς πήγαν τα πράγματα, είχα την ατυχία να κληρωθώ με 2 wickets και ένα παράξενο talzin deck που συνέχιζε να χτίζει τον leader γρηγορότερα απ’ όσο μπορούσα να του κάνω damage, οπότε κατέληξα 4-3 και αποχώρησα για sideevents ώστε να κρατήσω συντροφιά στον κ. Boomer. Πιθανώς θα μπορούσα να είχα μείνει για ένα 5-4/6-3 που θα μου έδινε ένα pin, αλλά προτίμησα να παίξω κάτι άλλο έπειτα από 7 εξαντλητικούς γύρους πολύ κλειστών παιχνιδιών στο 2-1 (εκτός από τα Darth Maul blue matches που ήταν πολύ πιο εύπεπτα αφού ο Sidius έχει καλύτερη curve).
Αυτό είναι το deck που τελικά έτρεξα, αν μη τι άλλο κανένα από τα πρόσφατα bans δεν το αγγίζει. Είναι ένα σταθερό underdog, αλλά σίγουρα όχι top tier. Παρ’ όλα αυτά, μεγάλη διασκέδαση.
Με τα main events να έχουν τελειώσει, το άγχος της απόδοσης είχε φύγει και μπορέσαμε να απολαύσουμε έναν αρκετά καλό αριθμό από side events. Παίξαμε ένα double-up/triple up σετ constructed όπου πέρασα υπέροχα με μια εκδοχή του Krenic Yellow μου, και παρότι δεν κέρδισα όλα τα matches αποκόμισα μερικές πολύ αξιοπρεπείς γνώσεις για το πώς έδεναν τα πράγματα, που αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμες στο κοντινό μέλλον. Ανυπομονούσα να στήσω ένα post Homeworlds Sloane deck και να επαναλάβω την καλή πορεία μου ως ο καλύτερος από τους υπόλοιπους από το Malmo, αλλά τα πειραματικά limited side events με κέρδισαν. Παίξαμε team draft που ήταν σούπερ διασκεδαστικό, και θα ήθελα πολύ να παίξω και box draft αλλά αφού ήμασταν μόνο δύο δεν ήταν γραφτό. Ε, καλά, την επόμενη φορά gadget – ή θα προσπαθήσουμε να στήσουμε κάτι τοπικά.
Συνολικά μια κορυφαία εμπειρία – αν και κάπως ακριβή. Μπορεί να φαίνεται υπερβολικός κόπος, αλλά ρεαλιστικά, όλοι όσοι απολαμβάνουν το SWU θα πρέπει να προσπαθήσουν να βρεθούν σε μία από αυτές τις περιστάσεις κάθε χρόνο. Σου δίνει μια εντελώς διαφορετική οπτική στα πράγματα. Άλλωστε, ποιος χρειάζεται δύο νεφρά;
0 comments
Sign in to react or comment.