21Moon

Μπαίνοντας στο 21Moon, βλέπω αμέσως όλα τα γνώριμα σημάδια του μοντέρνου 18XX: πολύ καλή παραγωγή και γραφικά, την προσπάθεια να χωρέσει η εμπειρία σε χρόνους heavy euro και ένα έξυπνο twist για να ξεχωρίσει. Δεν είναι όμως απλώς μια επιφανειακή παραλλαγή. Τα καινούρια του στοιχεία είναι δουλεμένα και δένουν μεταξύ τους. Το μεγάλο μου πρόβλημα είναι το βιβλίο κανόνων: υπερβολικά λιτό, χωρίς παραδείγματα και ικανό να γεννήσει απορίες ακόμη και σε βετεράνους του είδους. Σε ορισμένα σημεία, μάλιστα, η αγγλική διατύπωση είναι απλώς κακή.

Ο βασικός μηχανισμός που ξεχωρίζει είναι οι δύο βάσεις κάθε εταιρίας. Τα τρένα μπορούν να τρέξουν προς την κεντρική βάση και να παράγουν μέρισμα, ή προς την απομακρυσμένη, όπου τα χρήματα καταλήγουν στην ίδια την εταιρία. Όταν υπάρχουν περισσότερα τρένα, οι δύο επιλογές μπορούν φυσικά να συνδυαστούν. Είναι ένα απλό κόλπο, αλλά με ουσιαστική επίδραση: επιταχύνει αισθητά τα operating rounds χωρίς να μοιάζει πρόχειρο ή ξένο προς το υπόλοιπο σύστημα.

Το δεύτερο φρέσκο στοιχείο είναι ότι οι εταιρίες παίζουν το δικό τους mini stock round και μπορούν και οι ίδιες να αγοράζουν και να πουλάνε χαρτιά. Αυτό ανοίγει ενδιαφέρουσες γραμμές παιχνιδιού και επιτρέπει αρκετό τζερτζελέ στα πέντε stock rounds που διαρκεί η παρτίδα. Δεν πρόκειται απλώς για ένα πρόσθετο υποσύστημα: μαζί με τις βάσεις, δίνει στο παιχνίδι έναν γρήγορο αλλά ζωηρό ρυθμό, με αρκετές αποφάσεις να προκύπτουν από τη σχέση εταιρικού ταμείου, μερισμάτων και αγοράς.

Συνολικά, το 21Moon έχει πολλά να πει. Παρά την απογοητευτική παρουσίαση των κανόνων, θεωρώ ότι εκθρονίζει το Chesapeake ως το γρήγορο 18XX της επιλογής μου, ενώ το βάθος των συστημάτων του αφήνει άφθονο χώρο για επαναληψιμότητα.