21Moon

Το 21Moon κουβαλά τα γνώριμα γνωρίσματα του μοντέρνου 18XX: προσεγμένη παραγωγή, καθαρά γραφικά και μια εμφανή προσπάθεια να χωρέσει η εμπειρία σε ωράριο heavy euro, χωρίς να χαθεί το απαραίτητο twist. Και δεν είναι απλώς ένα ακόμη παιχνίδι που φόρεσε διαστημικό κράνος: οι νέες του ιδέες είναι δουλεμένες και δένουν μεταξύ τους. Κρίμα που οι κανόνες είναι υπερβολικά λιτοί, σχεδόν χωρίς παραδείγματα, και η αγγλική διατύπωση σε σημεία δημιουργεί απορίες ακόμη και σε βετεράνους.

Ο βασικός μηχανισμός είναι οι δύο βάσεις κάθε εταιρίας. Τα τρένα μπορούν να τρέξουν προς την κεντρική βάση, ώστε να παράγουν μέρισμα, ή προς την απομακρυσμένη, ώστε τα έσοδα να μείνουν στην εταιρία· με περισσότερα τρένα, φυσικά, μπορείς να μοιράσεις τις διαδρομές. Είναι ένα απλό κόλπο, αλλά αλλάζει ουσιαστικά την οικονομική γεωμετρία των διαδρομών και επιταχύνει αισθητά τα operating rounds.

Οι ίδιες οι εταιρίες παίζουν επίσης το δικό τους μικρό stock round: αγοράζουν και πουλούν χαρτιά. Αυτό δίνει στις πέντε stock rounds πραγματική ένταση, επειδή η κίνηση δεν περιορίζεται στους παίκτες και οι εταιρικές αποφάσεις ανοίγουν χώρο για αρκετό τζερτζελέ. Το ενδιαφέρον δίλημμα είναι πότε το εταιρικό χαρτοφυλάκιο υπηρετεί την ανάπτυξη και πότε γίνεται μοχλός αναστάτωσης στο τραπέζι.

Με όλα αυτά, το 21Moon νομίζω πως εκθρονίζει το Chesapeake από το βάθρο του γρήγορου 18XX και έχει άφθονο replayability. Αν το εγχειρίδιο είχε τη φροντίδα που έχουν οι μηχανισμοί του, θα μιλούσαμε για ακόμη καθαρότερη επιτυχία.