A Feast for Odin

Το A Feast for Odin είναι από εκείνα τα παιχνίδια που, μόλις το απλώσεις στο τραπέζι, σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν έπρεπε να είχες φέρει και δεύτερο τραπέζι. Κι όμως, πίσω από αυτή την επιβλητική πρώτη εικόνα κρύβεται ένα παιχνίδι πολύ πιο βατό απ’ όσο δείχνει. Μου έδωσε λίγο την αίσθηση των Colonists: μεγάλο σε όγκο, αλλά χωρίς να γίνεται απροσπέλαστο.

Η παρτίδα οργανώνεται γύρω από τα action boards και τις επιλογές ενεργειών που ανοίγονται μπροστά στους παίκτες. Παρότι το σύνολο δείχνει φορτωμένο στην αρχή, η ροή του αποδείχθηκε στρωτή: καταλαβαίνεις γρήγορα τι κοιτάς και η εμπειρία προχωρά χωρίς να σε αναγκάζει σε ιδιαίτερο κάψιμο.

Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως μέσα από αυτόν τον κοινό χώρο επιλογών και από το πώς διαμορφώνεται η διαθέσιμη δράση στο τραπέζι, όχι από κάποια επιθετική διάθεση. Με την επέκταση, οι επιπλέον θησαυροί και το νέο action board αλλάζουν λίγο το τοπίο· οι θησαυροί ίσως το κάνουν ένα κλικ ευκολότερο, αλλά δεν το θεώρησα πρόβλημα.

Γενικά, παρότι οι Βίκινγκ δεν είναι θέμα που με ξετρελαίνει, τα παιχνίδια του Ούβε τα παίζω πάντα με χαρά, και το Feast επιβεβαίωσε το γιατί. Περάσαμε ωραία, η εμπειρία ήταν smooth και το παιχνίδι δεν άφησε ποτέ το μέγεθός του να γίνει βάρος.

Updated session

Στη μεταγενέστερη παρτίδα δεν άλλαξα γνώμη· αντίθετα, η επέκταση έδωσε ακόμη πιο θετικό πρόσημο στην εμπειρία. Το νέο action board ήταν το μεγάλο κέρδος για μένα, ενώ οι αλλαγές συνολικά μου φάνηκαν καλοδεχούμενες, ακόμη κι αν έκαναν το παιχνίδι ελαφρώς πιο εύκολο.