Propolis

Αφού κάλυψα τις προτιμήσεις του νεότερου κοινού, κλείνω τον κύκλο των καλοκαιρινών fillers με τη δική μου κορυφαία επιλογή. AEG και Molly Johnson είναι συνήθως μια ασφαλής υπόσχεση για κάτι ενδιαφέρον, παρότι σε ορισμένα σχέδιά της είχα αρχίσει να νιώθω μια τάση προς την αυτοεπανάληψη. Ευτυχώς, το Propolis δεν ανήκει εκεί: μου φάνηκε σχετικά φρέσκο και αισθητά πιο σύνθετο από τα υπόλοιπα της κατηγορίας του.

Στον πυρήνα του, είναι ένα ελαφρύ city builder με διαχείριση πόρων. Αυτό που μου άρεσε είναι ότι η οικονομία του δεν υπάρχει απλώς για να γεμίζει χρόνο· δίνει στο παιχνίδι μια ευχάριστη αίσθηση οργάνωσης, καθώς προσπαθώ να αξιοποιήσω όσα έχω στη διάθεσή μου για να χτίσω αποτελεσματικά.

Η ροή παραμένει γρήγορη και ανάλαφρη, χωρίς να χάνει εντελώς το ενδιαφέρον της. Σε περίπου 40-50 λεπτά στήνει ένα κανονικό, μικρό city-building παιχνίδι: αρκετό για να νιώσω ότι έφτιαξα κάτι, αλλά χωρίς να μετατραπεί σε βαρύ τραπέζι ή μαραθώνιο αποφάσεων.

Το Propolis μου έδωσε πολύ ωραία vibes και ειλικρινά απορώ γιατί δεν το είχα παίξει νωρίτερα. Δεν θα μείνει μόνο ως καλοκαιρινή λύση ανάγκης· θα το σερβίρω άνετα και σε ένα πιο «κανονικό» τραπέζι.

Διαφημιστικό διάλειμμα, και επιστρέφουμε με την αναφορά από το δέκατο επετειακό executive retreat της BLTG, με heavy euro και Kanonenfieber.