Agricola (Revised Edition)

Γύρισα στο Agricola επειδή απλώς μας είχε λείψει. Παραμένει από εκείνα τα παιχνίδια που καταλαβαίνεις αμέσως γιατί έγιναν αγαπημένα: έχει τη γνώριμη, πυκνή αίσθηση ενός καλού ευρωπαιχνιδιού και ζητά την προσοχή σου χωρίς να σε αφήνει να χαζεύεις το τραπέζι. Προσωπικά εξακολουθώ να προτιμώ το Caverna σε αυτό το ύφος, αλλά το Agricola δεν χρειάζεται να κερδίσει αυτή τη σύγκριση για να δικαιολογήσει τη θέση του.

Στο BGA, η ροή του παιχνιδιού αλλάζει κυρίως επειδή η καταμέτρηση γίνεται για σένα. Ό,τι πρέπει να μετρηθεί, μετριέται· κι αυτή η άνεση αφήνει περισσότερο χώρο για τις αποφάσεις αντί για το γνώριμο σκύψιμο πάνω από αριθμούς και υπενθυμίσεις.

Υπάρχει όμως ένα μικρό αντίτιμο στην ψηφιακή αυτή φροντίδα: το τελικό σκοράρισμα δεν σε περιμένει πια στο τέλος σαν κλειστός φάκελος. Με το live update να δείχνει συνεχώς πού βρίσκεσαι, μέρος της αγωνίας ξεφουσκώνει πριν έρθει η ώρα της τελικής μέτρησης.

Παρά αυτή τη μικρή απώλεια, το Agricola παραμένει κλασικό για πολύ καλό λόγο, και το BGA είναι ένας εξαιρετικά άνετος τρόπος να το ξαναθυμηθείς. Δεν αντικαθιστά εκείνη τη σιωπηλή ένταση γύρω από το τραπέζι, αλλά για ένα βράδυ μετά τη δουλειά το κάνει σχεδόν υπερβολικά εύκολο να επιστρέψεις.