All Bridges Burning: Red Revolt and White Guard in Finland, 1917-1918

Το ιστορικό θέμα της Φινλανδίας του 1917-18 δεν με τραβούσε ιδιαίτερα, όμως το παιχνίδι καταβάλλει εμφανή προσπάθεια να σε βάλει στο κλίμα και να παρουσιάσει τα γεγονότα με ισορροπία. Χωρίς έναν πραγματικά διαβασμένο ιστορικό στο τραπέζι δεν θα αποφανθώ για κάθε κάρτα, αλλά η πρόθεση της απεικόνισης φαίνεται σοβαρή, όχι διακοσμητική.

Το μικρό ταμπλό και η περιορισμένη τράπουλα κρύβουν ένα από τα πυκνότερα και δυσκολότερα στρατηγικά COIN. Η πρώτη επαφή φορτώνει το κεφάλι, επειδή τα περισσότερα cells πρέπει να είναι revealed για να λειτουργήσουν και τα κανονικά troops φτάνουν στον χάρτη μέσω του ιδιότυπου foreign vassalage. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι πότε θα επενδύσεις στο να κάνεις τη θέση σου ενεργή και πότε θα δεχθείς ότι απλώς ετοιμάζεις το έδαφος για αργότερα.

Σε αντίθεση με αρκετά άλλα παιχνίδια της σειράς, όλοι παίζουν σε κάθε γύρο, κι αυτό αλλάζει αισθητά τον ρυθμό και την ευθύνη του σχεδιασμού. Υπάρχουν αρκετά εργαλεία για να πειράξεις το late game, ενώ η διαπραγμάτευση είναι ουσιαστική χωρίς να καταντά το πρόχειρο θέατρο του A Distant Plain. Παραμένει κάπως στατικό, όχι όμως στο επίπεδο του Cuba Libre, και σε ορισμένα σημεία προσκαλεί ΑΡ· επιπλέον, η τρίτη πλευρά, παρότι δυνητικά πανίσχυρος playmaker, έχει λιγότερα να κάνει απευθείας πάνω στο ταμπλό.

Μετά το Gandhi, που με είχε αφήσει λίγο ψυχρό, το All Bridges Burning αποκατέστησε την πίστη μου στα COIN. Για έμπειρες τετράδες COIN είναι ένα τίμιο εννιάρι· ως πρώτη επαφή όμως μπορεί να πονέσει αρκετά ώστε να δώσει εντελώς λάθος εντύπωση.