All Bridges Burning: Red Revolt and White Guard in Finland, 1917-1918

Το ιστορικό αντικείμενο του All Bridges Burning: Red Revolt and White Guard in Finland, 1917-1918 μου ήταν μάλλον αδιάφορο, αλλά το παιχνίδι κάνει, όπως πάντα, σοβαρή δουλειά στο να σε βάλει στην εποχή και να παρουσιάσει τα γεγονότα ισορροπημένα. Θα ήθελα να είχαμε στην παρέα τους πιο διαβασμένους ιστορικά για να κρίνουν καλύτερα τι ακριβώς λένε οι κάρτες και αν υπάρχει ωραιοποίηση κάπου· από την άλλη, η απουσία τους μάς άφησε να συγκεντρωθούμε πλήρως στην παρτίδα.

Παρά τον μικρό χάρτη και τις σχετικά λίγες κάρτες, αυτό μου φάνηκε ίσως ένα από τα πιο σύνθετα COIN. Η πρώτη επαφή μπορεί εύκολα να σε φορτώσει: τα cells λειτουργούν με ανάστροφη λογική, αφού τα περισσότερα πρέπει να είναι revealed για να κάνουν κάτι, ενώ για να εμφανιστούν κανονικά troops στον χάρτη πρέπει να περάσεις από τον ιδιαίτερο μηχανισμό του foreign vassalage. Δεν είναι απλώς ένα μικρότερο COIN· είναι ένα παιχνίδι που ζητά να ξανασυνδέσεις αρκετά από τα γνωστά του εξαρτήματα με άλλο τρόπο.

Το σημαντικότερο είναι ότι όλοι παίζουν κάθε γύρο, κάτι που αλλάζει αισθητά τον ρυθμό σε σχέση με άλλα παιχνίδια της σειράς. Υπάρχουν αρκετές κινήσεις που μπορούν να επηρεάσουν το late game, και η διαπραγμάτευση είναι τίμια — όχι το παράξενο θέατρο που είχα νιώσει στο A Distant Plain. Στη δική μας παρτίδα ανέλαβα την Κόκκινη Επανάσταση και, αφού έμαθα με τον δύσκολο τρόπο ότι δεν στέλνεις ληστές να φάνε γερμανικό τακτικό στρατό, τσίμπησα τη νίκη με τη μέθοδο «βρώμικο Ντεπόν»: δεν πέτυχε, έτυχε.

Μετά το Gandhi, που με είχε κάπως ξενερώσει, αυτό το παιχνίδι αναπτέρωσε την άποψή μου για τα COIN. Έχει σωστότερη διάρκεια, περίπου μία ώρα λιγότερη από άλλα της σειράς, και αρκετό βάθος ώστε να οργανώσεις πραγματικό σχέδιο. Δεν είναι όμως άψογο: είναι λίγο στατικό, χωρίς να φτάνει το Cuba Libre, έχει ορισμένα σημεία με AP, και ο τρίτος παίκτης —το ζαμπονάκι στο σάντουιτς— μπορεί να είναι τρομερά δυνατός και καθοριστικός χωρίς να έχει πάντα αρκετά να κάνει στο ταμπλό. Για μένα είναι ένα τίμιο 9άρι, αλλά δεν θα το πρότεινα ως πρώτο COIN σε παρέα που απλώς δεν μαζεύεται εύκολα για τέσσερις. Καλύτερα ένα πιο βατό τετραπλό με bots: αυτή η πρώτη επαφή μπορεί να πονέσει και να σας αφήσει με τελείως λάθος εντύπωση για τη σειρά.