Android: Netrunner

Η επιστροφή του βασιλιά. Με αφορμή το πολύ καλό fan-made starter set του Project Nisei, το System Gateway, ξανάπαιξα το αγαπημένο μου καρτοπαίχνιδο με fellow BLTGers. Έξι παρτίδες ήταν αρκετές για να θυμηθώ γιατί το θεωρώ το καλύτερο CCG/LCG όλων των εποχών.

Ο πυρήνας του παιχνιδιού, όπως τον ξαναβρήκα σε αυτές τις παρτίδες, είναι τα decks. Κάθε αναμέτρηση ξεκινά από τις επιλογές που έχουν γίνει στην κατασκευή τους και ξεδιπλώνεται γύρο με τον γύρο, με τις κάρτες να καθορίζουν τι μπορεί να κάνει ο καθένας και πώς θα απαντήσει στον άλλον.

Η αλληλεπίδραση βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη σύγκρουση των decks. Όταν έχεις φτιάξει ο ίδιος και τα δύο και ξέρεις ήδη τι κρύβουν μέσα, χάνεται ένα κομμάτι από το ενδιαφέρον και την έκπληξη· παρ’ όλα αυτά, το παιχνίδι εξακολουθεί να στέκεται πανηγυρικά και να δίνει λόγο για άλλη μία παρτίδα.

Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος ότι η πανδημία θα του επιτρέψει να μακροημερεύσει, αλλά τουλάχιστον εμείς θα μπορούμε να συνεχίσουμε να παίζουμε, και αυτό μετράει. Αν κάποιος έχει ενδοιασμούς για το System Gateway — πράγμα που ειλικρινά δυσκολεύομαι να πιστέψω — ας μην το πολυσκέφτεται: πατήστε το κουμπί. Αξίζει απόλυτα. Πήρα επίσης αρκετά παλιά packs του Vs και έφτιαξα ωραία, περίεργα decks, αλλά μπροστά στο Blue Sun δεν υπάρχει σύγκριση στο παιχνίδι. Μεθαδόνη, στην καλύτερη περίπτωση.