Architects of the West Kingdom

Παρά την καζούρα από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, στήσαμε έναν καθεδρικό και περάσαμε εξαιρετικά. Το Architects of the West Kingdom μου επιβεβαίωσε ότι ο ντόρος που γίνεται για το όνομά του δεν είναι τυχαίος: μεγάλη παιχνιδάρα. Χάρηκα ακόμη περισσότερο που στην τελευταία παραγγελία διάλεξα αυτό αντί για το Gùgōng, παρότι είμαι βέβαιος ότι και εκείνο θα είναι τουλάχιστον αξιοπρεπές.

Στη συγκεκριμένη παρτίδα, το παιχνίδι μας οδήγησε στο να χτίσουμε καθεδρικό και να φτάσουμε τελικά στο scoring. Το κείμενο δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες για κάθε ενέργεια ή φάση του γύρου, αλλά η εντύπωση είναι πως η πορεία προς το τελικό αποτέλεσμα κρατάει την παρτίδα ζωντανή και δικαιολογεί τον ενθουσιασμό.

Η αλληλεπίδραση που έμεινε πιο έντονα από τη συνεδρία ήταν κυρίως η παρέα και η καζούρα στο τραπέζι, όχι κάποια συγκεκριμένη σύγκρουση κανόνων που περιγράφεται εδώ. Και το καλύτερο; Όταν ξεκίνησε το τελικό μέτρημα, ήμουν απολύτως πεπεισμένος ότι είχα βγει τελευταίος. Τελικά βγήκα πρώτος με διαφορά. Hadouken.

Το συμπέρασμά μου για το Architects παραμένει απλό και χαρούμενο: είναι μια επιλογή για την οποία δεν μετάνιωσα καθόλου. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που σε κάνουν να σηκώνεσαι από το τραπέζι ευχαριστημένος — ακόμη κι αν μέχρι το τελευταίο scoring δεν έχεις την παραμικρή ιδέα ότι κερδίζεις.

Updated session

Η μεταγενέστερη συνεδρία δεν ήταν άλλη παρτίδα Architects, αλλά Caverna με το αρκετά δυσεύρετο expansion του. Οι νέες φυλές δίνουν όντως νέα πνοή στο Caverna και το expansion κάθε άλλο παρά κούφιο είναι. Παρ’ όλα αυτά, επειδή το Caverna βγαίνει στο τραπέζι περίπου μία φορά τον χρόνο, η όλη ιδέα μού φάνηκε πιο gimmicky απ’ όσο θα ήθελα. Οι περισσότερες φυλές σπάνε βασικούς κανόνες και οι αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στις φυλετικές δυνάμεις και στα δύο rulebooks έχουν μερικές στριφνές ερμηνείες. Αν το έπαιζα συχνότερα, ίσως το έβλεπα ως μια ευχάριστη ανανέωση· έτσι όπως το ζω, δεν το θεωρώ αναπόσπαστο κομμάτι του βασικού παιχνιδιού.