Barcelona

Το Barcelona μου έδωσε ακριβώς αυτό που υπόσχεται μια καλή βιποσαλάτα της ώρας: πολλές επιλογές, ωραίο gameplay και αρκετή τροφή για σκέψη χωρίς να γίνεται από την πρώτη παρτίδα εξαντλητικό. Μου θύμισε το Merv, όχι επειδή είναι ίδιο, αλλά επειδή στην αρχή σε αφήνει να πιστέψεις ότι έχεις ανακαλύψει τον προφανή μονόδρομο. Και μετά σε κοιτάζει με νόημα.

Στην πράξη, το παιχνίδι περιστρέφεται γύρω από επιλογές που μοιάζουν να οδηγούν σε μια ασφαλή, προφανή στρατηγική. Η ροή των γύρων όμως σε αναγκάζει να ζυγίζεις τι εκτελείς και πότε, γιατί εκείνος ο αρχικός «μονόδρομος» δεν αποδείχθηκε η διαδρομή προς τα μεγάλα σκορ ή τη νίκη.

Η αλληλεπίδραση δεν μου φάνηκε να έρχεται από χοντροκομμένο take-that, αλλά από την πίεση που δημιουργούν οι επιλογές και η εκτέλεση των γύρων. Στη δεύτερη παρτίδα το ψάξαμε περισσότερο, με μερικές… απεργίες κατά την εκτέλεσή τους, και φάνηκε ακόμη καθαρότερα ότι υπάρχουν διαφορετικές τακτικές που αξίζει να δοκιμαστούν.

Περάσαμε πολύ καλά και όλοι θέλαμε να επιστρέψουμε στο τραπέζι για άλλες προσεγγίσεις. Δεν είναι παιχνίδι για χόρταση, ούτε θα το πρότεινα σε κάποιον που θέλει να παίζει στο αυτόματο. Για τους λάτρεις του είδους, όμως, το θεωρώ από τα must της χρονιάς — λες και δεν θα τα πάρουμε όλα έτσι κι αλλιώς, χαχαχα.

Updated session

Η επαναληπτική παρτίδα επιβεβαίωσε την αρχική εντύπωση, δεν την ανέτρεψε: το Barcelona παραμένει «τόσο όσο», ευχάριστο και αρκετά εγκεφαλικό για όσους απολαμβάνουν να τσιγαρίζονται λίγο. Το κάψαμε περισσότερο αυτή τη φορά, αλλά το Passeig de Gracia έφτασε λίγες μέρες αργότερα και δεν μπήκε ακόμη στο τραπέζι, οπότε δεν μπορώ να πω αν βελτιώνει το παιχνίδι.