Black Forest

Ο θείος Uwe επιστρέφει στο γνώριμο εργαστήριό του: ροδέλες με υλικά, δάση, ζωάκια και μια οικονομία που ζητά να την τακτοποιήσεις προτού σε τακτοποιήσει εκείνη. Το Black Forest έχει κάτι από το Glass Road και κάτι από το Ora et Labora — το δεύτερο, ευτυχώς, είναι συγγένεια και όχι φωτοτυπία — ενώ το πιο μαζεμένο σκοράρισμά του το φέρνει πιο κοντά στο Agricola παρά στο Hallertau.

Σε κάθε γύρο μετακινείς τον περιπλανώμενο εργάτη σου από χωριό σε χωριό και διαλέγεις δύο ενέργειες που προσφέρει η περιοχή. Άλλες γεμίζουν τις ροδέλες σου με πρώτες ύλες, άλλες μετατρέπουν αυτή την προετοιμασία σε κτίρια. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι το πότε θα πάρεις την άμεση ύλη και πότε θα δεσμευτείς σε μια κατασκευή που θα δικαιώσει, ή όχι, όσα έχεις ήδη στήσει.

Το ιδιόρρυθμο σημείο είναι η παραγωγή των εξελιγμένων αγαθών. Θα τη λατρέψεις ως ένα πυκνό παραγωγικό παζλ ή θα τη βρεις αρκετά εγκεφαλική ώστε να κοιτάς το κουτί με νέες σκέψεις. Η αλληλεπίδραση περνά κυρίως από αυτόν τον κοινό ρυθμό επιλογών και από την πίεση να διαβάσεις σωστά τον τυχαίο πίνακα κτιρίων από την αρχή· θέλει σοβαρή μελέτη, γιατί αν δεν καταλάβεις νωρίς προς τα πού σε σπρώχνουν οι διαθέσιμες κατασκευές, απλώς μένεις πίσω.

Μου άρεσε αρκετά, χωρίς να φτάνει στο «ω γουάου», ιδίως αν η συλλογή σου έχει ήδη πέντε ή περισσότερα παιχνίδια αυτού του Uwe-ικού είδους. Είναι πάντως σαφώς καλύτερο από το αδιάφορο Atiwa. Μια ήσυχα καλή προσθήκη για όποιον θέλει άλλη μία εκδοχή αυτής της σχεδιαστικής οικογένειας, όχι όμως λόγος να αδειάσει το ράφι.