Black Rose Wars: Rebirth

Με τη γνωστή λογική του τμήματος προμηθειών μας, κατέληξα με το Black Rose Wars: Rebirth χωρίς να είμαι καν βέβαιος γιατί: μάλλον το πέρασα για expansion αντί για βελτιωμένη επανέκδοση, και κάπου στην πορεία πάτησα και το all-in. Όταν ο κούριερ παρέδωσε στον ναό σχεδόν μισό μετρικό τόνο πλαστικό και καρτάκια, αποφάσισα ότι άξιζε τουλάχιστον μια τελευταία ευκαιρία πριν καταλήξει στα μπουντρούμια της λήθης και της σκόνης. Και, ως αντικείμενο, είναι πραγματικά χορταστικό: η ποιότητα παραγωγής είναι ταβάνι και η παρουσία του στο τραπέζι κάνει κατευθείαν δήλωση.

Παίξαμε μια τίμια, σκέτη τετράδα Rebirth, χωρίς expansions και φρου-φρου. Η παρτίδα περιστρέφεται γύρω από τα ξόρκια και τις κάρτες, οπότε έχει σημασία πώς θα σου κάτσουν και πώς θα εξελιχθεί η μεταξύ σας δυναμική. Σε παιχνίδια αυτού του είδους, αυτά τα στοιχεία είναι κομβικά για το πώς θα νιώσεις την παρτίδα, και δεν αποκλείω να μας ευνόησε η συγκεκριμένη διανομή.

Παρόλα αυτά, σε σύγκριση με την τελευταία μου επαφή με την παράνοια του κουτιού ROTAS, η εμπειρία ήταν αισθητά ανώτερη. Τα ξόρκια φαίνονται πολύ πιο στρημαρισμένα, το scoring πιο λελογισμένο και η διάρκεια της παρτίδας πιο σωστή. Η αίσθησή μου είναι ότι οι δημιουργοί έλιωσαν τη φανέλα για να διορθώσουν αρκετά από τα προβλήματα της πρώτης έκδοσης, και το αποτέλεσμα παίζει σαφώς καλύτερα.

Το μόνο αγκάθι είναι η σχέση του Rebirth με ό,τι προηγήθηκε. Τα οκτώ κουτιά της πρώτης έκδοσης, λίγο-πολύ, μένουν να σε κοιτάζουν, αφού upgrade kit δεν υπάρχει. The Price of Progress. Παρ' όλα αυτά, ως καθαρό Rebirth και ως παραγωγή, εδώ μιλάμε για πολύ, πολύ καλή φάση.