Κριτική

Black Rose Wars: Sator Box

Το Sator Box μετατρέπει το Black Rose Wars από ένα συμπαθητικό μινιατουροπαίχνιδο με ευρωπαϊκές καταβολές σε ένα πολύ πιο θορυβώδες, άναρχο και απολαυστικό θέαμα. Είναι υπερβολή σε κουτί, με μια πραγματικά καλή σόλο και campaign πρόταση κρυμμένη μέσα στον πλαστικό του όγκο.

Black Rose Wars: Sator Box

Black Rose Wars: Sator Box

Κυκλοφορία
2020
Σχεδιαστής
Marco Montanaro
Εκδότης
Ludus Magnus Studio
Παίκτες
1–6
Διάρκεια
180 λεπτά

Το πρώτο εμπόδιο δεν είναι καν το παιχνίδι, αλλά το κουτί: υλικό σε τέτοια ποσότητα ώστε το σορτάρισμα μοιάζει με δεύτερη δουλειά, και οι επιλογές θέλουν υπομονή για να γίνουν ένα συνεκτικό, παικτικό σύνολο. Το Sator Box προσθέτει περίπου τριπλάσιο περιεχόμενο από το βασικό και, σε μια Τρίτη μετά τη δουλειά, αυτό είναι αρκετό για να κάνει έναν ενήλικο να αναρωτηθεί αν δεν θα ήταν προτιμότερο ένα ήσυχο φλιτζάνι τσάι.

Στον πυρήνα του, το Black Rose Wars παραμένει μια τακτική μονομαχία μάγων με το ελαφρύ «πιου πιου» του βασικού παιχνιδιού, μόνο που εδώ ο ρυθμός παύει να είναι τόσο συγκρατημένος. Εκεί που το αρχικό παιχνίδι έδειχνε χαριτωμένο αλλά με προβλήματα tempo, η επέκταση το σπρώχνει προς κάτι πολύ πιο κοντά σε Wiz-War: λιγότερο μετρημένο, περισσότερο έτοιμο να εκραγεί πάνω στο τραπέζι.

Εκεί που το αρχικό παιχνίδι έδειχνε χαριτωμένο αλλά με προβλήματα tempo, η επέκταση το σπρώχνει προς κάτι πολύ πιο κοντά σε Wiz-War: λιγότερο μετρημένο, περισσότερο έτοιμο να εκραγεί πάνω στο τραπέζι.
WhiteColarGamer

Με πέντε νέες σχολές μαγείας, artefacts, equipment, νέα δωμάτια και forgotten spells που περιέχουν μερικές πραγματικά παρανοϊκές ιδέες, οι μάγοι δεν απλώς ανταλλάσσουν μαγικά· ο ένας χαλάει με χαρά το σχέδιο του άλλου. Οι νέες σχολές είναι ευφάνταστες και αισθητά ισχυρότερες από τις αρχικές, οπότε η αλληλεπίδραση γίνεται σπασμωδική, τρας και πολύ πιο διασκεδαστική από όσο ήταν στο βασικό.

Η ουσιαστικότερη αξία του κουτιού βρίσκεται μάλλον στο δουλεμένο solo mode, με τις δικές του τράπουλες και την υποστήριξη που χρειάζεται, και στο ενδιαφέρον campaign mode· ειδικά για παρέα που μπορεί να το αφήνει στημένο και να γλιτώνει το διαρκές άπλωμα και μάζεμα. Δεν αξίζει τα λεφτά του — όπως, κατά κανόνα, κανένα παιχνίδι με τόσες μινιατούρες — αλλά για όποιον θέλει να επενδύσει στην πλαστικολαγνεία, υπάρχουν πολύ χειρότεροι τρόποι να το κάνει, και οι μινιατούρες των μάγων είναι πράγματι εντυπωσιακές.

Δεν αξίζει τα λεφτά του — όπως, κατά κανόνα, κανένα παιχνίδι με τόσες μινιατούρες — αλλά για όποιον θέλει να επενδύσει στην πλαστικολαγνεία, υπάρχουν πολύ χειρότεροι τρόποι να το κάνει, και οι μινιατούρες των μάγων είναι πράγματι εντυπωσιακές.
WhiteColarGamer

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Κριτική EPOS: A Gentes Game

    Το EPOS: A Gentes Game παίρνει το αγαπημένο Gentes, το γυαλίζει ελαφρά και του δίνει μια καμπάνια με σενάρια που υπόσχονται να το ανοίξουν προς νέες κατευθύνσεις. Το μόνο αγκάθι είναι πως το κουτί ζητάει οργάνωση με επαγγελματική συνέπεια.

    WhiteColarGamer · 25 Αυγ 2026
  • Κριτική Cold War: CIA vs KGB

    Το Cold War: CIA vs KGB δεν είναι η οριστική απάντηση για παιχνίδι γύρω από τον Ψυχρό Πόλεμο. Σε ένα παιδί όμως που ψάχνει να καταλάβει μια σύγκρουση χωρίς «μεγάλες μάχες», δίνει ένα πολύ χρήσιμο πρώτο κράτημα.

    WhiteColarGamer · 25 Αυγ 2026
  • Κριτική Propolis

    Το Propolis είναι ένα φρέσκο, ελαφρύ city builder με όμορφη διαχείριση πόρων και διάρκεια που χωράει σε ένα βράδυ καθημερινής. Δεν ανακαλύπτει ξανά τον τροχό, αλλά τον κάνει να κυλήσει πολύ ευχάριστα.

    WhiteColarGamer · 25 Αυγ 2026

Περισσότερα από WhiteColarGamer →