Black Rose Wars: Sator Box

Το πιο πρόσφατο τραπέζι της εβδομάδας ήταν μια απόπειρα για Black Rose Wars με το Sator Box και τις επεκτάσεις που επιτέλους έφτασαν μετά από ένα τραγικό Kickstarter fulfilment: καθυστερήσεις και προβλήματα υπήρχαν ήδη πριν από την πανδημία, οπότε φαντάζεστε τη συνέχεια. Το λέω «απόπειρα» γιατί, πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι, χρειάζεται υπομονή για να ταξινομήσεις έναν αδιανόητο όγκο υλικού. Η επέκταση προσθέτει περίπου τριπλάσιο περιεχόμενο από το βασικό και το δύσκολο δεν είναι μόνο το σόρταρισμα· είναι να καταλάβεις πώς όλες αυτές οι επιλογές συνδυάζονται σε κάτι που στέκεται και παίζεται με συνοχή.

Στον πυρήνα του παραμένει ένα παιχνίδι μονομαχιών μάγων με μινιατούρες και ευρωπαϊκές καταβολές, όπου οι επιλογές μαγείας και η τακτική τοποθέτηση δίνουν το πλαίσιο για το απαραίτητο πιου-πιου. Στο βασικό είχα την αίσθηση πως υπήρχαν σοβαρά θέματα ρυθμού, και δεν το θυμάμαι ως κάτι πραγματικά συγκλονιστικό: χαριτωμένο, ναι, αλλά όχι ακριβώς η αποκάλυψη του αιώνα.

Με τις πέντε νέες σχολές που βάλαμε εμείς, μαζί με artefacts, equipment, νέα δωμάτια και τα νέα forgotten spells, η αλληλεπίδραση γίνεται πολύ πιο άγρια και απρόβλεπτη. Οι νέες σχολές είναι ευφάνταστες και ξεκάθαρα ισχυρότερες από τις αρχικές, ενώ τα forgotten spells κρύβουν μερικές εντελώς παρανοϊκές ιδέες. Έτσι, αντί για το ελαφρά τακτικό μαγικό πιστολίδι του βασικού, η παρτίδα μας έφερνε περισσότερο σε Wiz-War: τρασίλα, σπασμωδία και ξεκάθαρα περισσότερη χαρά από το χάος. Ειλικρινά, το ευχαριστηθήκαμε περισσότερο — ένα μικρό πείραμα Αμπράμοβιτς, με πολύ περισσότερο πλαστικό.

Για μένα, πάντως, η πραγματική αξία του κουτιού φαίνεται να βρίσκεται στο solo και στο campaign mode. Το solo δείχνει ιδιαίτερα δουλεμένο, με δική του υποστήριξη και ξεχωριστές τράπουλες για να λειτουργεί, ενώ το campaign έχει ενδιαφέρον ειδικά για μια σταθερή παρέα που μπορεί να αφήνει το παιχνίδι στημένο. Αυτό από μόνο του γλιτώνει ένα σημαντικό κομμάτι από το ατελείωτο άπλωμα και μάζεμα.

Αξίζει τα χρήματά του; Κατά τη γνώμη μου, όχι — όπως, αξιωματικά, σχεδόν κανένα παιχνίδι με τόσες μινιατούρες. Αν όμως κάποιος θέλει οπωσδήποτε να επενδύσει στην πλαστικολαγνεία, υπάρχουν πολύ χειρότερα μέρη για να πετάξει τα λεφτά του. Τουλάχιστον εδώ οι μινιατούρες της επέκτασης είναι πραγματικά εντυπωσιακές, και εκείνες των μάγων ειδικά έχουν την παρουσία που θέλεις από ένα τόσο υπερφορτωμένο φανταστικό κουτί.