Brief Border Wars

Υπάρχουν Κυριακές που ένα παιχνίδι δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο για να κάνει τη δουλειά του. Με καφεδάκι, πρέτζελ με νουτέλα και μια εμβόλιμη συνεδρία της BLTG, η σειρά Brief Border Wars της Compass βρήκε επιτέλους τραπέζι. Την είχα πάρει κυρίως για το θέμα της —και η σύνδεση με τον Brian Train ασφαλώς βοήθησε—, αλλά η πρώτη μου εντύπωση ήταν πως πρόκειται για κάτι εξωφρενικά απλό. Τελικά, η συννεφιασμένη, ας πούμε, Κυριακή ήταν η κατάλληλη αφορμή να της δώσω χώρο.

Για πρώτο παιχνίδι είχαμε σκεφτεί τον Δεύτερο Λιβανέζικο Πόλεμο, όμως μοιάζει με πιο ιδιαίτερο σενάριο, ίσως καλύτερο αφού αποκτήσει κανείς λίγη τριβή με το σύστημα. Έτσι ξεκινήσαμε με τον Αττίλα. Δεν θα προσποιηθώ ότι το παιχνίδι ξεδιπλώνει κάποιο περίπλοκο μηχανικό θαύμα: η ουσία του είναι η σύντομη, άμεση πολεμική αναμέτρηση σε pocket μορφή, όπου οι επιλογές στο σενάριο πρέπει να γίνουν γρήγορα και με καθαρό μυαλό.

Αυτό που το κρατά ζωντανό είναι ότι, μέσα στην απλότητά του, αφήνει χώρο για αποφάσεις και στρατηγική, ενώ τα ζάρια μπορούν να δώσουν πραγματικά έντονες στιγμές. Η παρτίδα μας κύλησε περίπου σε μία ώρα, το πολύ εβδομήντα λεπτά, και η αλληλεπίδραση προέκυπτε ακριβώς από αυτή την πίεση των επιλογών και της τύχης — ιδίως όταν τα ζάρια αποφάσισαν να κάνουν τα δικά τους, όπως συνηθίζουν απέναντι στον γνωστό γκαντέμη της παρέας.

Αν παίζετε συχνά κανονικά hex-and-counter wargames, το Brief Border Wars μπορεί να σας φανεί τόσο ελαφρύ ώστε να πάθετε αναφυλαξία. Για εμένα, όμως, έβγαλε γούστο: ένα καθαρό, γρήγορο παιχνίδι για τη σωστή περίσταση, χωρίς να ζητά να καταλάβει όλο το τραπέζι ή όλη τη μέρα. Και με τρία θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος στα δύο πρώτα σετ, δύσκολα το λες κακή επιλογή.