Cape May

Κάποτε είχαμε Plants vs Zombies· τώρα έχουμε κάτι σαν Birds vs Μπόμπολας. Στο Cape May είσαι ταυτόχρονα μεγιστάνας της κατασκευής και συλλέκτης φωτογραφιών σπάνιων πτηνών, μια θεματική ιδέα που ακούγεται σαν να γεννήθηκε μετά από πολύ παράξενη σούπα, αλλά έχει μια γοητεία όταν απλώνεται στο τραπέζι. Και η παραγωγή του είναι πολύ καλή: από εκείνα τα παιχνίδια που δείχνουν φροντισμένα χωρίς να φωνάζουν για προσοχή.

Ο πυρήνας είναι ελαφρύς: επιλέγεις ενέργειες και προσπαθείς να αξιοποιήσεις τον χώρο καλύτερα από τους άλλους. Δεν χρειάζεται να σηκώσεις το μανίκι του πουκαμίσου και να αρχίσεις τους υπολογισμούς· το παιχνίδι σε αφήνει να κινηθείς σχετικά άνετα ανάμεσα στο χτίσιμο και στο κυνήγι των πουλιών.

Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως από την παρουσία σας στον χάρτη και από το ποιος θα καταφέρει να έχει το πάνω χέρι στις περιοχές. Είναι ένα ήπιο σπρώξιμο, όχι καβγάς πάνω από το τραπέζι, και τα δύο κομμάτια του παιχνιδιού δένουν πειστικά μεταξύ τους αντί να μοιάζουν με δύο ιδέες που απλώς μοιράστηκαν το ίδιο κουτί.

Για πιο χαλαρές παρέες, ιδίως σε βραδιές όπου αλλιώς θα εμφανιζόταν Scrabble ή Monopoly, το Cape May είναι μια απολύτως τίμια πρόταση. Είναι δουλεμένο, ισορροπημένο και το παίξαμε ευχάριστα· απλώς, για τη δική μας παρέα, δεν μοιάζει με εκείνο το παιχνίδι που κάποιος θα ζητήσει ξανά σε ένα κουρασμένο βράδυ μετά τη δουλειά. Ήσυχα καλό, αλλά όχι απαραίτητο.