Car Wars (Sixth Edition)

Το Car Wars ήταν ένα από εκείνα τα απωθημένα της μακρινής νιότης μου. Στα τέλη των 80s και στις αρχές των 90s το διάβαζα σε περιοδικά και newsgroups, αλλά δεν ήταν ακριβώς εύκολο να το βρεις ή να κάνεις εισαγωγές. Ένα καμένο lifestyle game σαν το Battletech, μόνο που αντί για γιγάντια ρομπότ έπαιρνες ένα αμάξι, το φόρτωνες αξεσουάρ και έβγαινες να κεράσεις πόνο. Όταν η SJG αποφάσισε να του κάνει μέσω Kickstarter μια αντίστοιχη περιποίηση με εκείνη του Ogre, πέταξα πολλά λεφτά στην οθόνη. Μετά ήρθαν πανδημία, κρίση στα μεταφορικά και η απόφαση της SJG να μη εξυπηρετεί πια την Ευρώπη με direct sales και Kickstarter. Τουλάχιστον αυτό το pledge έφτασε, έστω με δυόμισι χρόνια καθυστέρηση, και πάνω στο τραπέζι έχει την εκκεντρική παρουσία που ήλπιζα να έχει.

Το τελικό παιχνίδι, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν έχει ουσιαστικά σχέση με το original. Οι κανόνες έχουν απλοποιηθεί μέχρι παρεξηγήσεως — δεν υπάρχουν, για παράδειγμα, relative speed coefficients στην άμυνα. Το customization δουλεύει με ένα καθαρό point system και κάρτες, σε ύφος X-Wing ή Armada: στήνεις το όχημά σου, του δίνεις τον χαρακτήρα που θέλεις και μετά το ρίχνεις στην αρένα. Η εξήγηση χωράει σε δέκα λεπτά και, ένα τέταρτο αργότερα, ήδη γαζώνεις τον απέναντι.

Στο τραπέζι είναι καθαρόαιμο fast and furious. Ένα σύντομο παιχνίδι κρατά περίπου 20 λεπτά ανά αυτοκίνητο, ενώ το φουλ πανσίον, max-armor μακελειό μπορεί να πάει στα 40 με 45 λεπτά ανά αμάξι. Η αλληλεπίδραση δεν έχει λεπτές διπλωματίες: κυνηγάς γραμμές βολής, στήνεις το οπλισμένο αυτοκίνητό σου και προσπαθείς να κάνεις τον άλλο να νιώσει ότι βρέθηκε στη λάθος λωρίδα. Είναι άμεσο, γρήγορο και προσφέρει ακριβώς εκείνη την αστεία, τραππερική αίσθηση του «ρίχνω μασιγκανάκι και φεύγω».

Μου αρέσει πολύ ως παιχνίδι εκτόνωσης, αλλά μάλλον μέχρι εκεί. Δεν βλέπω το νέο σύστημα να στηρίζει εύκολα ένα σοβαρό campaign ή σενάρια, ειδικά όταν η SJG έτσι κι αλλιώς τα δουλεύει για χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, οι μινιατούρες είναι τοπ και κάνουν το κουτί να αξίζει να ανοίγει: μπορώ άνετα να τις αξιοποιήσω και στο Gaslands: Refuelled. Και, το καλύτερο απ’ όλα, το Car Wars με έπεισε να ξαναπιάσω πινέλα — και το τελικό αποτέλεσμα στο τραπέζι δεν είναι καθόλου κακό.