Circadians: Chaos Order

Το First Light το είχα για ένα απλώς οκ παιχνίδι dice drafting, οπότε μπήκα στο Chaos Order με συγκρατημένες προσδοκίες. Εδώ όμως η σειρά επιχειρεί κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: ένα ασύμμετρο 3X χωρίς explore, με area control και αρκετό βάρος ώστε η εύκολη σύγκριση με το Scythe να έρχεται σχεδόν μόνη της — απλώς εδώ το gameplay έχει πολύ περισσότερο νεύρο. Και, προς μεγάλη ζημιά κάθε προσπάθειάς μου να κόψω το Kickstarter, είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου το πείραμα πετυχαίνει σχεδόν παντού.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι στηρίζεται σε έναν φρέσκο και πολύ έξυπνο μηχανισμό κόστους ενεργειών. Δεν αντιμετωπίζω τις επιλογές μου ως μια απλή λίστα από διαθέσιμες κινήσεις: το κόστος τους με αναγκάζει να μετράω πότε αξίζει να πιέσω, πότε να κρατηθώ και πού θέλω να επενδύσω την προσπάθειά μου. Αυτό δίνει ρυθμό σε ένα παιχνίδι που έχει αρκετό βάθος χωρίς να γίνεται νωθρό.

Γύρω από αυτό, οι ασύμμετρες φατρίες παίζουν διαφορετικά χωρίς να μοιάζει κάποια σπασμένη, ενώ το area control φέρνει συχνές και ουσιαστικές συγκρούσεις. Πέφτει πολύ ξύλο, όπως πρέπει, αλλά δεν είδα το γνωστό πρόβλημα όπου μια αρχική ήττα μετατρέπεται σε ανεξέλεγκτη χιονοστιβάδα ή αφήνει κάποιον εκτός παρτίδας από νωρίς. Η αλληλεπίδραση είναι σκληρή, αλλά παραμένει παιχνίδι για όλους μέχρι τέλους.

Δεν είναι απλό παιχνίδι, και με τέσσερις ή πέντε παίκτες θέλει τον χρόνο του. Επίσης, τα γραφικά δεν είναι το δυνατό του σημείο, παρότι η ποιότητα παραγωγής δεν με ενόχλησε καθόλου. Αυτά είναι μικρά παράπονα μπροστά στις ζόρικες συγκινήσεις που βγάζει: μετά από αρκετές παρτίδες, το θεωρώ εξαιρετική απόκτηση για μια παρέα που θέλει πού και πού να ρίχνει μια κανονική φάπα στο τραπέζι.