Clinic: Deluxe Edition

Δεν είχα παίξει την πρώτη έκδοση του Clinic — και μάλλον ήταν το μοναδικό παιχνίδι του Viard που είχε καταφέρει να ξεφύγει από τη συλλογή μου. Τα ανάμεικτα σχόλια που άκουγα με είχαν κρατήσει μακριά, οπότε μπήκα στο Deluxe Edition με μια υγιή επιφύλαξη. Και, ναι, η πρώτη επαφή είναι κάπως τρομακτική: πολλοί μικρο-μηχανισμοί, όλοι δεμένοι μεταξύ τους, και ένα διάβασμα που εύκολα προκαλεί το γνωστό «ωραία, πάλι έφερες κάτι σαν το Pipeline». Ευτυχώς, αυτή η εντύπωση δεν κρατάει πολύ.

Στην πράξη, το παιχνίδι κυλάει πολύ πιο ομαλά απ’ όσο προμηνύει ο κανονισμός του. Μετά από έναν-δύο γύρους, η λειτουργία του γίνεται κατανοητή και οι επιμέρους κανόνες παύουν να μοιάζουν με σωρός από μικρά γρανάζια που περιμένουν να σε μασήσουν. Ο πυρήνας του είναι ένα οικονομικό sandbox: έχεις περιθώριο να αποφασίσεις πώς θα κινηθείς, αλλά κάθε επιλογή πρέπει να σταθεί όρθια μέσα σε ένα πολύ σφιχτό πλαίσιο.

Η βασική ένταση έρχεται από το πόσο λίγο συγχωρεί τα λάθη. Μπορείς θεωρητικά να παίξεις ασφαλώς ή να ρισκάρεις, όμως αν ο στόχος είναι η νίκη, το ρίσκο μοιάζει τελικά με μονόδρομο. Δεν το ένιωσα ως παιχνίδι που βασίζεται σε φανταχτερές συγκρούσεις· η πίεση βρίσκεται στο ίδιο το οικονομικό του σύστημα και στο αν θα καταφέρεις να μη σε τιμωρήσει η δική σου διαχείριση. Είναι επίσης αρκετά ξερό στη βασική του μορφή, κάτι που δεν θα ταιριάξει σε όλους.

Δεν τρελάθηκα με το Clinic, αλλά μου άφησε εκείνο το γλυκό, επίμονο κάψιμο που σε κάνει να θέλεις άλλη μία παρτίδα. Το Deluxe Edition φέρνει δεκαέξι βαριάντες, και είμαι σχεδόν βέβαιος ότι κάπου ανάμεσα στους συνδυασμούς τους κρύβεται μια πραγματικά σπουδαία εκδοχή του παιχνιδιού. Απλώς, όπως και με το 504 του Friese, δεν νομίζω ότι θα καθίσω ποτέ να κάνω τη συστηματική έρευνα για να τη βρω. Αν πάω φυλακή, πάντως, αυτό θα πάρω μαζί μου.