Clinic: Deluxe Edition

Δεν είχα παίξει την πρώτη έκδοση του Clinic· ήταν, παραδόξως, το μόνο παιχνίδι του viard που είχε μείνει εκτός συλλογής μου, κυρίως επειδή οι εντυπώσεις που είχα ακούσει ήταν ανάμεικτες. Η Deluxe Edition δεν μπαίνει ακριβώς διακριτικά στο τραπέζι: η πρώτη ανάγνωση αποκαλύπτει πλήθος μικρομηχανισμών και δίνει εκείνη τη γνώριμη αίσθηση ότι κάποιος έφερε πάλι ένα παιχνίδι τύπου Pipeline για να μας εξετάσει προφορικά.

Στην πράξη, όμως, οι επιμέρους μηχανισμοί κουμπώνουν με τρόπο πολύ καθαρότερο απ’ όσο προμηνύει το βιβλίο κανόνων. Μετά από έναν-δύο γύρους, η ροή γίνεται φυσική: πρόκειται για ένα σφιχτό οικονομικό sandbox, όπου κάθε επιλογή τροφοδοτεί την επόμενη και ένα λάθος δεν χάνεται απλώς μέσα στον θόρυβο του συστήματος. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι αν θα χτίσεις ασφαλώς ή αν θα ανοίξεις το παιχνίδι σου στο ρίσκο.

Η ασφαλής γραμμή υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται να αρκεί όταν ο στόχος είναι η νίκη· το ρίσκο γίνεται ουσιαστικά μονόδρομος. Η αλληλεπίδραση, τουλάχιστον όπως προκύπτει εδώ, δεν χρειάζεται θεατρικές συγκρούσεις: η πίεση έρχεται από την οικονομία και από το πόσο αμείλικτα σε εκθέτει όταν υπολογίσεις κάτι λάθος. Είναι ένα σύστημα με πολλές μικρές συνδέσεις, όχι μια στοίβα εξαιρέσεων, και αυτή είναι ουσιώδης διαφορά.

Στη βασική του μορφή το Clinic είναι κάπως ξερό, αλλά αφήνει εκείνο το γλυκό κάψιμο που αξίζει σε ένα αυστηρό οικονομικό παιχνίδι. Δεν με κέρδισε ολοκληρωτικά, παρότι θα το ξανάπαιζα ευχαρίστως· οι δεκαέξι βαριάντες της Deluxe Edition πιθανότατα κρύβουν συνδυασμούς που το απογειώνουν, απλώς δεν είμαι βέβαιος ότι θα αφιερώσω τον χρόνο για να τους χαρτογραφήσω, όπως δεν έκανα και με το 405 του Friese. Για τη σωστή παρέα, και ίσως για μια πολύ μεγάλη ποινή φυλάκισης, είναι μια ήσυχα εξαιρετική επιλογή.