Craftsmen

Το πήρα σχεδόν κατά λάθος, σε μια παραγγελία όπου το παιχνίδι που ήθελα δεν υπήρχε, και μετά έκανα το κλασικό λάθος: διάβασα τις πρώτες γνώμες στο BGG και έπαθα προσωπικό facepalm. Τελικά το στρώσαμε επειδή ήμασταν τρεις πριν κλείσει η παρέα, με την πρόθεση να το κόψουμε αν βάραινε άσχημα τη βραδιά. Ευτυχώς, δεν είδα το σκηνικό που περιέγραφαν τα σχόλια περί άψυχου, scriptable και μονότονου euro. Είδα ένα ζωντανό, βαρύ worker placement, με αρκετές επιλογές και τίμιο κάψιμο, που δεν τραβάει υπερβολικά αν δεν αφήσεις το AP να κάνει κουμάντο στο τραπέζι.

Η λογική του θυμίζει λίγο Anno: ξεκινάς με πόρους, αποκτάς και χτίζεις κτήρια, και στήνεις αλυσίδες παραγωγής. Στόχος είναι να μετατρέψεις αυτά που παράγεις σε πωλήσεις στην αγορά ή σε παραδόσεις στα καράβια, εκεί όπου βρίσκεται το πιο χοντρό σκοράρισμα. Όλα αυτά περνούν από worker placement, set collection και ένα κάπως ιδιόμορφο σύστημα χρημάτων.

Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως από την πίεση του worker placement και από το πόσο χώρο αφήνουν οι επιλογές των άλλων στα δικά σου πλάνα παραγωγής και πώλησης. Στους τρεις το παιχνίδι μου φάνηκε αρκετά στρωτό και χωρίς υπερβολική διάρκεια· σε περισσότερους παίκτες περιμένω περισσότερο κόμπλεξ και περισσότερη σκέψη πριν από κάθε τοποθέτηση. Δεν είναι δύσκολο επειδή οι κανόνες του θέλουν φλυαρία, αλλά επειδή χρειάζεται να περάσουν τα βασικά concepts ώστε να αρχίσεις να βλέπεις τι μπορείς πράγματι να κάνεις.

Η τελική μου ετυμηγορία είναι ότι η βαθμολογία του BGG το αδικεί, αλλά δεν θα το βαφτίσω νέο Arkwright ούτε κρυφό αριστούργημα. Είναι ένα καλό, βαρύ euro για παρέες που θέλουν production chains και αποφάσεις με βάρος, αρκεί να έχουν υπομονή για την αρχική εξοικείωση και να μην το αντιμετωπίσουν σαν χαλαρό ορεκτικό. Και, ναι, το κράξιμο έχει ένα πρακτικό όφελος: το βρίσκεις συχνά σε εξευτελιστική τιμή στη δεύτερη αγορά.

Updated session

Η δεύτερη παρτίδα ήταν αισθητά πιο ομαλή, κυρίως επειδή μπορούσα πλέον να το εξηγήσω καλύτερα. Μόλις σταματήσεις να παλεύεις με τα concepts, οι δυνατότητες φαίνονται καθαρότερα—αλλά μαζί φαίνεται και η πιο στεγνή, επαναληπτική πλευρά του. Άρα η αρχική θετική εντύπωση δεν ανατράπηκε, απλώς προσγειώθηκε: το Craftsmen είναι κρυμμένο ζιρκόνιο, όχι διαμάντι. Για φίλους των heavy euro εξακολουθεί να αξίζει, ειδικά στις τιμές που κυκλοφορεί μεταχειρισμένο.