Κριτική
Crystal Palace
Το Crystal Palace έχει έναν πραγματικά φρέσκο πυρήνα στην επιλογή και πληρωμή των ζαριών, αλλά γύρω του φαίνονται μερικές άκομψες γωνίες. Θα το ξανάπαιζα, χωρίς όμως να με έχει κερδίσει ολοκληρωτικά.
- Κυκλοφορία
- 2019
- Σχεδιαστής
- Carsten Lauber
- Εκδότης
- Feuerland Spiele, Brain Star, Capstone Games
- Παίκτες
- 2–5
- Διάρκεια
- 150 λεπτά
Το Crystal Palace ξεκινά με μια ιδέα που με έκανε να σηκώσω το βλέμμα από το τραπέζι: διαλέγεις τα ζάρια σου και πληρώνεις γι’ αυτά. Είναι ένας μηχανισμός που μοιάζει φρέσκος, τουλάχιστον στα δικά μου παιχνίδια, και δίνει αμέσως στο παιχνίδι τη μικρή, ευχάριστη ένταση που χρειάζεται ένα βράδυ μετά τη δουλειά.
Στον πυρήνα του, κάθε επιλογή ζαριού είναι και μια πληρωμή. Δεν αρκεί να θέλεις μια τιμή ή μια ενέργεια· πρέπει να αποφασίσεις αν αξίζει το κόστος της, και αυτή η απλή σύνδεση κάνει τις επιλογές να έχουν βάρος.
Δεν αρκεί να θέλεις μια τιμή ή μια ενέργεια· πρέπει να αποφασίσεις αν αξίζει το κόστος της, και αυτή η απλή σύνδεση κάνει τις επιλογές να έχουν βάρος.
WhiteColarGamer
Η επαφή μεταξύ των παικτών περνά έμμεσα από τις κάρτες και το placement, εκεί όπου συγκρίνονται οι επιλογές σας και οι ευκαιρίες στενεύουν. Όμως ακριβώς εκεί αρχίζουν να φαίνονται οι ραφές: ορισμένες κάρτες μπορούν, υπό συνθήκες, να γίνουν υπερβολικά ισχυρές, ενώ το scoring του ΒΜ/buzz placement δίνει τόσο λίγους πόντους ώστε μοιάζει κάπως παράταιρο.
Θα το ξανάπαιζα σίγουρα, γιατί ο κεντρικός του μηχανισμός έχει αρκετή σπίθα· απλώς το Crystal Palace μοιάζει με ένα παλάτι που θα ωφελούνταν από λίγη ακόμη δουλειά στις ενώσεις του.
Θα το ξανάπαιζα σίγουρα, γιατί ο κεντρικός του μηχανισμός έχει αρκετή σπίθα· απλώς το Crystal Palace μοιάζει με ένα παλάτι που θα ωφελούνταν από λίγη ακόμη δουλειά στις ενώσεις του.
WhiteColarGamer
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
