Κριτική

Dark Ages: Holy Roman Empire

Το Dark Ages: Holy Roman Empire είναι ένα φιλόδοξο μεσαιωνικό 4X που έχει δουλέψει σοβαρά πάνω στις παλιές ασθένειες του είδους, χωρίς να τις έχει θεραπεύσει όλες. Με τη σωστή, ομοιογενή παρέα, το ενιαίο μεγάλο παιχνίδι παραμένει μια αξιοσημείωτα διαχειρίσιμη εξάωρη υπόθεση.

Dark Ages: Holy Roman Empire

Dark Ages: Holy Roman Empire

Κυκλοφορία
2021
Σχεδιαστής
Adam Kwapiński, Andrei Novac
Εκδότης
Board&Dice, Giant Roc
Παίκτες
1–4
Διάρκεια
180 λεπτά

Το Dark Ages: Holy Roman Empire είναι το «μεγάλο» Dark Ages: τα δύο κουτιά ενώνονται σε έναν χάρτη και το παιχνίδι ανοίγει για έξι, επτά ή οκτώ παίκτες. Η βασική του αρετή είναι ότι δεν αντιμετωπίζει το μεσαιωνικό 4X ως απλή άσκηση εξάπλωσης· προσπαθεί συνειδητά να περιορίσει το snowballing και το kingmaking, δηλαδή δύο προβλήματα που συνήθως κάνουν μια μεγάλη παρτίδα να κρίνεται πολύ πριν τελειώσει.

Η παρτίδα περιστρέφεται γύρω από παραγωγή, ανάπτυξη και πολέμους με ζάρια, με αρκετά modules ώστε η ίδια η δομή της να αλλάζει αισθητά από τραπέζι σε τραπέζι. Οι περιορισμοί του συχνά σπρώχνουν τις αυτοκρατορίες να μη φύγουν ανεξέλεγκτα μπροστά, αλλά μερικές φορές το παρακάνει: το όριο των 20 πόλεων στους έξι παίκτες είναι υπερβολικά στενό, ενώ η τύχη παραμένει αρκετά έντονη ώστε να ελπίζεις πως η διάρκεια θα την εξομαλύνει.

Στο ενιαίο παιχνίδι ο μηχανισμός αντέχει το αυξημένο πλήθος παικτών, αρκεί όλοι να ξέρουν τους κανόνες και να υπάρχει η στοιχειώδης εμπιστοσύνη στο τραπέζι· έξι έως οκτώ παίκτες μπορούν να το ολοκληρώσουν περίπου σε έξι ώρες, λίγο ταχύτερα από ένα TI4.
TheTrainSpotter

Στο ενιαίο παιχνίδι ο μηχανισμός αντέχει το αυξημένο πλήθος παικτών, αρκεί όλοι να ξέρουν τους κανόνες και να υπάρχει η στοιχειώδης εμπιστοσύνη στο τραπέζι· έξι έως οκτώ παίκτες μπορούν να το ολοκληρώσουν περίπου σε έξι ώρες, λίγο ταχύτερα από ένα TI4. Όμως ο διπλάσιος χάρτης διπλασιάζει και τις ασυμμετρίες: τα peasant levies βρίσκονται μόνο στον έναν χάρτη και η ανατολική πλευρά δεν φαίνεται να παίρνει αντίστοιχο αντιστάθμισμα. Το Great War module έχει επίσης τον ίδιο στόχο 24 μαχών για λήξη είτε παίζουν δύο είτε οκτώ άτομα, μια κλιμάκωση που απλώς δεν έγινε.

Η παρτίδα που έζησα έδειξε και την καλύτερη και τη χειρότερη όψη αυτής της αρχιτεκτονικής. Δύο παίκτες προηγήθηκαν γρήγορα σε πόντους και παραγωγή χωρίς ανάλογη στρατιωτική επένδυση, οπότε ο υπόλοιπος χάρτης οργανώθηκε γύρω από επιδρομές, ευκαιριακές εισβολές, κλειστά σύνορα και το κυνήγι του πρόωρου τέλους. Το θεωρητικό προβάδισμα άλλαξε χέρια στους τελευταίους γύρους και η νίκη κρίθηκε κάτω από τρεις πόντους· αυτό είναι το Dark Ages όταν λειτουργεί. Είναι επίσης παιχνίδι που επιτρέπει πολύ εύκολα τα «ντικ μουβς», δηλαδή επιθέσεις που μπορεί να υπηρετούν λιγότερο τη στρατηγική και περισσότερο μια προσωπική λογική του τραπεζιού.

Υπάρχει εδώ αρκετό υλικό για απαιτητικές παρέες, επειδή τα modules επιτρέπουν να βρεθεί μια συγκεκριμένη συνταγή. Η ενδιαφέρουσα απόφαση, όμως, δεν είναι μόνο τι θα επιλέξεις μέσα στην παρτίδα· είναι αν όλοι έχουν συμφωνήσει εκ των προτέρων στην ίδια εκδοχή του παιχνιδιού και στο ίδιο επίπεδο επιθετικότητας. Το Dark Ages: Holy Roman Empire είναι ένα φιλόδοξο, άνισο και κατά διαστήματα υπερβολικά στριμωγμένο 4X, που ανταμείβει μια ώριμη παρέα αλλά δεν συγχωρεί τις παλιές της συνήθειες.

Το Dark Ages: Holy Roman Empire είναι ένα φιλόδοξο, άνισο και κατά διαστήματα υπερβολικά στριμωγμένο 4X, που ανταμείβει μια ώριμη παρέα αλλά δεν συγχωρεί τις παλιές της συνήθειες.
TheTrainSpotter

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Κριτική Red Dust Rebellion

    Το Red Dust Rebellion είναι ένα εξαιρετικά βαρύ COIN, ίσως το πιο απαιτητικό που έχω παίξει στη σειρά. Η ασυμμετρία του θα μπορούσε να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, αλλά αντιθέτως παράγει μια σπάνια, εντυπωσιακή ισορροπία.

    TheTrainSpotter · 25 Αυγ 2026
  • Κριτική Imperial Borders

    Το Imperial Borders παίρνει τη γλώσσα του ναπολεόντειου πολέμου και τη βάζει σε ένα πιο καθαρό, συμμετρικό πολεμικό παιχνίδι. Δεν ολοκληρώσαμε παρτίδα, όμως η προετοιμασία και η συζήτηση γύρω από τις πιθανές αρχές άφησαν πολύ ισχυρή εντύπωση.

    TheTrainSpotter · 25 Αυγ 2026
  • Κριτική Phoenix New Horizon

    Ένα στριφνό worker-placement euro με engine building, λίγη area majority και περισσότερη τριβή από τον μέσο εκπρόσωπο του είδους. Αξιοπρεπές, αλλά ο μηχανισμός σειράς γύρων το κρατά μακριά από το εξαιρετικό.

    TheTrainSpotter · 22 Ιουλ 2026

Περισσότερα από TheTrainSpotter →