D.E.I.: Divide et Impera

Το D.E.I.: Divide et Impera ήταν από εκείνα τα παιχνίδια που μπάκαρα μέσα στη γενικότερη παραφροσύνη του Lockdown, λίγο πριν το fulfilment του Tsukuyumi 2nd edition με ξενερώσει αρκετά ώστε να κόψω τα πολλά-πολλά με τα μινιατουροπαίχνιδα. Παραδόξως, εδώ φαίνεται να υπάρχει όλο το πακέτο: πολύ προσεγμένη παραγωγή, ωραίο fluff και μια παρουσία στο τραπέζι που δείχνει ότι έχει φροντιστεί. Οι μινιατούρες είναι στα 15 mm και όχι στα 28 mm, αλλά αυτό δεν αλλάζει το ότι το παιχνίδι μοιάζει γεμάτο και χορταστικό ως αντικείμενο.

Στον πυρήνα του είναι ένα zero-luck παιχνίδι area majority και area control. Η δράση του περιστρέφεται γύρω από τον έλεγχο περιοχών και την προσπάθεια να κερδίσεις το πάνω χέρι απέναντι στους άλλους, χωρίς να περιμένεις ένα ζάρι να σε σώσει ή να σε προδώσει. Είναι, λοιπόν, μια εμπειρία που ζητά αποφάσεις και καθαρή αντιπαράθεση.

Από πλευράς gameplay μου θυμίζει λίγο Langοπαίχνιδο, χωρίς όμως να το νιώθω ως απλή αντιγραφή. Φαίνεται αρκετά δουλεμένο και έχει έξυπνα στοιχεία, ενώ οι επιλογές του Kickstarter πακέτου δείχνουν αρκετές ώστε η παρέα να βγάλει πολλές παρτίδες χωρίς να το βαρεθεί. Η αλληλεπίδραση είναι ξεκάθαρα συγκρουσιακή: εδώ πας για ξύλο και κόντρα, αλλά χωρίς τη μεσολάβηση των ζαριών.

Δεν ακούγεται πρωτοποριακό, και το κόστος μάλλον θα τσούζει. Παρ’ όλα αυτά, για μια παρέα που θέλει καλοφτιαγμένο μινιατουροπαίχνιδο, πλούσιο πακέτο και άμεση σύγκρουση χωρίς τύχη, το D.E.I. δεν μοιάζει καθόλου κακή επιλογή.