Eclipse: New Dawn for the Galaxy

Το Eclipse καθόταν καιρό στο βάθος του ραφιού, μαζεύοντας σκόνη, επειδή η προηγούμενη επαφή μας δεν είχε αφήσει και την πιο γλυκιά ανάμνηση. Είναι όμως από εκείνα τα παιχνίδια που, όταν μια παρτίδα στρώσει σωστά στο τραπέζι, σε κάνουν να θυμάσαι αμέσως γιατί τα κρατάς στη συλλογή. Στη δική μας επιστροφή, από το στήσιμο των παικτών μέχρι τις φυλές, όλα έδεσαν υπέροχα.

Στον πυρήνα του είναι ένα 4X build-up παιχνίδι, όπου η εξερεύνηση κουβαλάει πραγματικό ρίσκο και πιθανή μεγάλη ανταμοιβή. Η λογική είναι σκληρή: όποιος τολμήσει, του βγει η εξερεύνηση και βρει τον ρυθμό του, μπορεί να πάρει φόρα και να προχωράει ασταμάτητα. Όποιος αντίθετα χάσει νωρίς, κινδυνεύει να μείνει εκτός ουσιαστικής διεκδίκησης.

Αυτή η αστάθεια είναι και το μεγάλο του αγκάθι, ειδικά σε μια παρτίδα που μπορεί να κρατήσει πάνω από τρεις ώρες. Δεν είναι διασκεδαστικό να νιώθεις ότι έχεις βγει από το παιχνίδι από την αρχή. Όταν όμως το explore μοιράσει πιο δίκαια τις ευκαιρίες, τα research και upgrade combos ανοίγουν μπροστά σου και το σχέδιο του Eclipse λάμπει: η ανάπτυξη αποκτά βάρος και η κάθε πρόοδος μοιάζει να κουμπώνει όμορφα με την επόμενη.

Αυτή τη φορά το παιχνίδι μου θύμισε πόσο ισχυρό design κρύβει κάτω από την τραχιά του τύχη. Αρχίζω μάλιστα να μετανιώνω που δεν μπήκα στη 2nd Edition — ευτυχώς, πάντως, την έχει ήδη τσιμπήσει κάποιος άλλος από την παρέα.