Eclipse: Second Dawn for the Galaxy

Το Eclipse: Second Dawn for the Galaxy είναι από εκείνα τα κουτιά που σε βάζουν σε σκέψεις πριν καν το παίξεις. Το bling του είναι απλώς εντυπωσιακό: μια deluxe επανέκδοση τόσο χορταστική, που σχεδόν με έκανε να θέλω να την αποκτήσω ακόμη κι αν είχα ήδη την πρώτη έκδοση, μαζί με τα δυσεύρετα expansions και όλο τον σχετικό τραχανά. Στο τραπέζι είναι κανονικό πανηγύρι και, ως φυσικό αντικείμενο, μάλλον οριοθετεί ξανά το τι περιμένουμε από ένα deluxe re-issue.

Στο παιχνίδι, η εμπειρία του Core μαζί με το Rise έχει βελτιωθεί αισθητά σε σχέση με την πρώτη έκδοση. Το συνολικό πακέτο κυλάει ένα κλικ καλύτερα και δίνει την αίσθηση μιας πιο φροντισμένης, πιο ολοκληρωμένης εκδοχής του Eclipse, χωρίς να χάνει το μεγάλο, διαστημικό του θέαμα.

Η αλληλεπίδραση και η εξέλιξη της παρτίδας εξακολουθούν να υπηρετούν αυτό το μεγάλο «πανηγύρι» του Eclipse, αλλά οι βελτιώσεις δεν αλλάζουν ριζικά τον χαρακτήρα του. Όταν φύγει ο ενθουσιασμός της καινούργιας έκδοσης και μείνει το παιχνίδι καθαυτό, η ροή του δεν καταφέρνει να ξεπεράσει όσα το κρατούσαν και παλιά λίγο κάτω από το επόμενο επίπεδο.

Και εκεί είναι το ζήτημα: πέρα από το novelty factor, δεν με έπεισε ότι λύνει τα ίδια προβλήματα που κρατούσαν την πρώτη έκδοση στην περιοχή του 7–8/10, αντί για κάτι υψηλότερο. Περάσαμε καλά, χωρίς αμφιβολία. Απλώς δεν είμαι σίγουρος ότι θέλω να το ξαναστρώσω σύντομα — όσο υπέροχο κι αν δείχνει όταν το κάνω.