Everdell Duo

Το αρχικό Everdell μου άρεσε αρκετά, τουλάχιστον μέχρι την πρώτη επέκταση. Ύστερα η σειρά άρχισε να ανοίγει προς κάθε κατεύθυνση, με τόσα μεγάλα κουτιά που συνδυάζονταν μεταξύ τους ώστε, σαν άνθρωπος με ένα ράφι και μια Τρίτη μετά τη δουλειά, απλώς το άφησα πίσω. Το Duo, αντίθετα, το κοίταξα αμέσως με ενδιαφέρον: η υπόσχεση μιας συμπυκνωμένης εμπειρίας Everdell, κανονικά στημένη για δύο, έχει πολύ λογική.

Η ροή κρατά αυτό που περιμένεις από ένα πιο μαζεμένο Everdell: η εμπειρία δεν απλώνεται σε ένα βουνό από πρόσθετα, αλλά συγκεντρώνεται σε ένα παιχνίδι που θέλει να λειτουργεί καθαρά ως δυάδα. Στις δύο παρτίδες μας, αυτό φάνηκε σαν μια πιο συγκρατημένη εκδοχή του γνώριμου κόσμου, χωρίς την αίσθηση ότι πρέπει να κουβαλήσεις μαζί σου όλη τη βιβλιοθήκη της σειράς.

Και η αλληλεπίδραση, ακριβώς επειδή είστε δύο, έχει το σωστό βάρος: δεν χάνεσαι σε ένα πολυπληθές τραπέζι ούτε περιμένεις να τελειώσουν οι άλλοι για να ξαναμπείς στο παιχνίδι. Παίζετε ο ένας απέναντι στον άλλον, με τις αποφάσεις να έχουν χώρο να μετρήσουν, ενώ η μικρή παραπάνω δυσκολία από ένα καθαρό gateway θέλει λίγη υποστήριξη από κάποιον που ήδη ξέρει τον δρόμο.

Το βλέπω ως πολύ καλό σκαλοπάτι μετά από Agricola All Creatures, Foothills ή Flamecraft: όχι τρομακτικό, αλλά αρκετά πιο απαιτητικό ώστε να νιώσεις ότι προχωράς. Το Everdell Duo δεν προσπαθεί να ξαναχτίσει ολόκληρο το δάσος· για δύο παίκτες, το κρατά σε ανθρώπινο μέγεθος και είναι, ήσυχα, πολύ τίμιο.