Everdell

Το Everdell έχει εκείνη τη σπάνια ικανότητα να σε βγάζει από τα γνώριμα tiles και κυβάκια χωρίς να σου ζητά να αφήσεις τη σκέψη στην πόρτα. Είναι χαριτωμένο με τρόπο που δεν γίνεται ζαχαρωμένος, και στο τραπέζι μοιάζει σαν μια μικρή, τακτοποιημένη γιορτή μετά από μια Τρίτη στη δουλειά. Η φήμη του ίσως να μην είναι η πιο θερμή, όμως εγώ δυσκολεύομαι να δω γιατί: η εμπειρία είναι σταθερά ευχάριστη και έχει ακριβώς το σωστό βάρος.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι ενώνει worker placement με χτίσιμο μηχανής. Στέλνεις εργάτες για να πάρεις ό,τι χρειάζεσαι και χρησιμοποιείς αυτά τα μέσα για να παίξεις κάρτες, στήνοντας σταδιακά τη μικρή σου πόλη και τις συνδέσεις που την κάνουν να δουλεύει καλύτερα.

Η παρτίδα δεν είναι απλή μοναχική ανάπτυξη. Υπάρχει racing για τους διαθέσιμους χώρους και κοψίματα που σε αναγκάζουν να κοιτάς τι προλαβαίνουν οι άλλοι, ενώ το αρχικό χέρι μπορεί να αποδειχθεί αρκετά σημαντικό· ένα draft θα είχε νόημα για όποιον θέλει να μειώσει αυτή την επιρροή. Παρ' όλα αυτά, το κάψιμο μένει όσο χρειάζεται και δεν τραβάει την βραδιά από τα μαλλιά.

Με ή χωρίς expansions, το Everdell παραμένει ένας πολύ καλός engine builder με σωστή διάρκεια. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που θα έπαιζα οποιαδήποτε στιγμή, στην παρέα των Architects of The West: όχι επειδή φωνάζει για προσοχή, αλλά επειδή ξέρει ακριβώς πόσο χρόνο να πάρει από σένα. Ήσυχα εξαιρετικό.

Updated session

Οι μεταγενέστερες παρτίδες, μία στο τραπέζι και αρκετές online, επιβεβαίωσαν την πρώτη εντύπωση αντί να την αλλάξουν. Η εμπειρία έμεινε εξίσου happy και η σύντομη, στρωτή διάρκειά του το κάνει ιδανικό για TTS ή Tabletopia βραδιά όπου θέλεις κάτι ολοκληρωμένο χωρίς να ξενυχτήσεις.