Food Chain Magnate: The Ketchup Mechanism & Other Ideas

Το Food Chain Magnate έχει ήδη τη δική του μεγάλη ιστορία: από μυστικό πάθος λίγων μυημένων, η Splotter βρέθηκε ξαφνικά να είναι η χιπστεροπαγίδα της παρέας. Πολλοί ενθουσιάστηκαν — ή τουλάχιστον δήλωσαν ότι ενθουσιάστηκαν, επειδή είναι ακριβώς εκείνο το σκληρό παιχνίδι που σε δέρνει στην αλάνα και σου παίρνει και το αγαπημένο σου παιχνίδι. Μετά ήρθε το expansion, μαζεύτηκαν τα χρήματα, και μετά... σιωπή. Δεν το βλέπω πια συχνά να παίζεται ή να συζητιέται, ούτε το Ketchup να προκαλεί την ατελείωτη κουβέντα που θεωρητικά του αξίζει. Παρ’ όλα αυτά, μετά την τελευταία μου παρτίδα, δεν θα έσπευδα να το πουλήσω, όσο κι αν η τιμή του έχει ξεφύγει.

Το βασικό πρόβλημα του Ketchup είναι και η βασική του υπόσχεση: έντεκα μικρά και μεγάλα modules, με κάποιες μόνο χαλαρές οδηγίες για το πώς να συνδυαστούν. Αν τα ρίξεις όλα μαζί, το αποτέλεσμα κινδυνεύει να γίνει η γνωστή σούπα από σέλινο, καρότο, άνηθο, ντομάτα και αγγούρι. Εμείς δοκιμάσαμε το “high society” σετ, με alternate achievements, sushi, καφέ και το κεντρικό tile με τα πάρκα. Τα εναλλακτικά goals είναι η μεγάλη ανατροπή: οι γνωστές στρατηγικές και η ισορροπία των καρτών που ήξερες από το βασικό παιχνίδι παύουν να είναι δεδομένες. Ορισμένα ανοίγματα μοιάζουν αρχικά με πονήματα της σχολής “we didn’t playtest this at all”, αλλά όσο προχωρά η παρτίδα φαίνεται η χαρακτηριστική γυαλάδα στο μάτι των σχεδιαστών.

Alternate, βέβαια, δεν σημαίνει ούτε ευκολότερο ούτε φιλικότερο. Σημαίνει πιο σύνθετα ανοίγματα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, καθαρά κοψίματα από το τραπέζι ώστε να μη γείρει η παρτίδα από τα αποδυτήρια — όπως το να μην επιτρέψεις σε κάποιον να πάρει μαζί first marketer και first lemonade sold. Η αλληλεπίδραση παραμένει η γνώριμη, αμείλικτη οικονομική σύγκρουση του FCM, μόνο που τα νέα εργαλεία αλλάζουν τις προτεραιότητες και κάνουν τα λάθη να κοστίζουν αλλιώς. Στη δική μας παρτίδα, το sushi κατέστρεψε ό,τι άλλο έκανε κλικ: αφήσαμε έναν παίκτη να χτίσει μονοπώλιο και ο συνδυασμός sushi με luxury manager τον έκανε ασταμάτητο, φτάνοντας να ρίχνει διπλό σκορ στον παίκτη με τον CFO.

Δεν θεωρώ τον μηχανισμό του sushi κακό· απλώς ίσως πρέπει να μπαίνει μόνο με πέντε ή έξι παίκτες, ώστε να μη μαζεύονται υπερβολικά πολλοί μάγειρες σε έναν παίκτη. Συνολικά, οι αλλαγές μας άρεσαν και το expansion δείχνει πόσα ακόμη μίλια έχει να διανύσει όποιος θέλει να εξερευνήσει το Food Chain Magnate. Απαιτεί όμως προσοχή στη σύνθεση των modules, γιατί το ρίσκο μιας εντυπωσιακής αλλά ξενερωτικής ανισορροπίας είναι αληθινό. Εγώ πάντως θα επιστρέψω σύντομα στον πόλεμο των εστιατορίων.