Galactic Cruise

Το Galactic Cruise μπαίνει στο τραπέζι με το art και το στήσιμο του O'Toole να κάνουν αμέσως τη δουλειά τους: πρόκειται για εκείνο το πληθωρικό euro που μοιάζει να έχει αποφασίσει πως η διαστημική κρουαζιέρα χρειάζεται οπωσδήποτε έξι πίνακες ελέγχου. Η συγγένεια με το Gallerist δεν είναι επιφανειακή· είναι μια παρόμοια λογική αλληλουχίας ενεργειών, απλώς ντυμένη με διαφορετική στολή.

Στον πυρήνα του, στήνεις κρουαζιέρες, τις διαφημίζεις, επανδρώνεις τα διαστημόπλοια και τελικά τις εκτελείς, μέσα από έξι μικρότερα συστήματα που τροφοδοτούν το ένα το άλλο. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι πώς θα χαράξεις τη δική σου σειρά ενεργειών: δεν απαιτείται να ακολουθήσεις την ακολουθία των αντιπάλων, και το παιχνίδι αφήνει αρκετό χώρο για διόρθωση ακόμη και μετά από ένα όχι ιδανικό play.

Οι κάρτες είναι ο βασικός ασταθής παράγοντας, αφού παίζονται είτε ως events είτε ως resources και η αγορά τους ανταμείβει το σωστό timing, ακόμη και το sniping. Στην αρχή όμως, όταν η πρόσβαση σε αυτή την αγορά είναι περιορισμένη, η διαφορά ανάμεσα σε μια άχρηστη κάρτα και στα ακριβώς σωστά resources μπορεί να είναι υπερβολικά μεγάλη, ιδίως επειδή τα υπόλοιπα συστήματα έχουν σχεδόν μηδενική τύχη. Και η διάταξη των διαθέσιμων ενεργειών μπορεί να κάνει ορισμένες θέσεις πολύ ισχυρές, ιδιαίτερα με ένα γρανάζι· ευτυχώς, υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι να προσαρμοστείς.

Στην πρώτη επαφή, αυτό το RNG ήταν αρκετό για να με κρατήσει επιφυλακτικό, ενώ ο σωρός από expansions μου φάνηκε περισσότερο ως ελαφρά αλλαγή προκλήσεων και στρατηγικής παρά ως ουσιαστική προσθήκη. Αν οι κάρτες δεν σε ενοχλούν, όμως, το βασικό παιχνίδι είναι όμορφα δεμένο και παίζει πολύ καλά.

Updated session

Η δεύτερη παρτίδα, με τέσσερις και με καλύτερη γνώση του συστήματος, άλλαξε καθαρά την εκτίμησή μου: ήταν χορταστική, ανταγωνιστική και κρίθηκε στα σημεία. Εκεί που αρχικά έβλεπα κυρίως άδικο swing, είδα τελικά ένα παιχνίδι που δίνει πολλά εργαλεία για να απαντήσεις στις ισχυρές θέσεις και στις καλές κάρτες των άλλων. Με εξαίρεση την τιμή, το Galactic Cruise είναι η επιτομή του feelgood, πληθωρικού euro: χάνεις ή κερδίζεις και σηκώνεσαι από το τραπέζι ευχαριστημένος.