Κριτική

Galileo Galilei

Το Galileo Galilei είναι ένα γρήγορο, αεράτο euro με ωραίο θέμα και έναν ευχάριστο, αναβαθμίσιμο rondel στον πυρήνα του. Όμως μια μεταγενέστερη παρτίδα αποκάλυψε μια ασυμμετρία που μπορεί να ξεχειλώσει επικίνδυνα το σκορ — αρκετά ώστε να πάρω πίσω το αρχικό μου thumbs up.

Galileo Galilei

Galileo Galilei

Κυκλοφορία
2024
Σχεδιαστής
Tomáš Holek
Εκδότης
Pink Troubadour, Capstone Games, Frosted Games
Παίκτες
1–4
Διάρκεια
100 λεπτά

Το Galileo Galilei με κέρδισε αρχικά ως ένα αεράτο euro για αστρονομικές παρατηρήσεις στην εποχή της Ιεράς Εξέτασης. Έχει ωραίο ρυθμό, παίζει γρήγορα και δεν χρειάζεται να κάνει τον καθηγητή για να σε βάλει στο θέμα του. Ο αναβαθμίσιμος rondel του είναι η κινητήρια μηχανή του, ένα μοτίβο που το 2025 φαίνεται πως αποφάσισε να φορέσει παντού — γεια σου, Daitoshi και Windmill Valley — αλλά εδώ παραμένει ευχάριστο στη χρήση.

Στον γύρο μου περιστρέφω και αξιοποιώ αυτό το rondel, με τις αναβαθμίσεις του να καθορίζουν όλο και καλύτερα τι μπορώ να κάνω. Η αίσθηση είναι εκείνη ενός καθαρού engine-building euro: χτίζω τις δυνατότητές μου γύρω από τις παρατηρήσεις και προσπαθώ να μετατρέψω τις επιλογές μου σε αποδοτικότητα και πόντους, χωρίς το παιχνίδι να βαραίνει ή να σέρνεται.

Η Ιερά Εξέταση είναι το σημείο όπου το παιχνίδι βάζει πίεση στη διαχείριση του μηχανισμού, ενώ οι ασύμμετροι αστρονόμοι δίνουν διαφορετικές κατευθύνσεις. Υπάρχουν αρκετά μονοπάτια προς τη νίκη, κάτι που στις πρώτες παρτίδες έκανε τις επιλογές να μοιάζουν ανοιχτές και ενδιαφέρουσες. Η αλληλεπίδραση, πάντως, δεν είναι ιδιαίτερα καυστική: μου έλειψε λίγο περισσότερο «κάψιμο» μεταξύ των παικτών.

Στις πρώτες δύο παρτίδες, λοιπόν, το είχα για μία από τις δυνατές euro κυκλοφορίες της χρονιάς. Η έλλειψη επιθετικότητας έμοιαζε περισσότερο με μικρή παρατήρηση παρά με πρόβλημα — ίσως μια μελλοντική επέκταση να τη διορθώσει. Μετά όμως ήρθε η παρτίδα που θύμισε πως ένα euro δεν χρειάζεται να είναι χαοτικό για να σου πετάξει το σκορ από το παράθυρο.

Updated session

Επιστρέψαμε επειδή οι δύο προηγούμενες παρτίδες είχαν αφήσει καλές εντυπώσεις, αλλά αυτή τη φορά ένας ασύμμετρος αστρονόμος φάνηκε να σπάει κατάφορα τον μηχανισμό της Ιεράς Εξέτασης και άνοιξε ενοχλητικά μεγάλη διαφορά πόντων, μέχρι και double score. Μπορεί να ήταν συγκυριακό, αλλά σε ένα κλειστό, tight euro αυτό είναι πολύ δύσκολο να το δω θετικά· δεν μιλάμε για το πιο πληθωρικό snowball ενός Boonlake. Εγώ το απόλαυσα ξανά, όμως αν σε συμπαίκτη αφήνει την ίδια ξενέρα που είχε αφήσει σε μένα το Woodcraft, δεν μπορώ πια να κρατήσω το αρχικό thumbs up.

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Arcs

    Το Arcs πήρε δεύτερη ευκαιρία με τους advanced κανόνες, ασύμμετρες εξωγήινες φυλές και δυνάμεις — και, προς έκπληξή μου, αυτή τη φορά ήταν όντως καλύτερο. Δεν έλυσε όμως το βασικό μου παράπονο: την ισορροπία την κουβαλά το τραπέζι, όχι το ίδιο το παιχνίδι.

    EdgyJellyfish · 22 Ιουλ 2026
  • Stupor Mundi

    Το Stupor Mundi είναι ένα euro γεμάτο κάρτες, κυβάκια και λοιπά τζιτζιμπράγκαλα, που για μένα καταλήγει υπερβολικά ξερό και οδυνηρά αξέχαστο. Δεν πέρασα άσχημα, αλλά είναι εύκολα στα «δεν».

    EdgyJellyfish · 4 Μαρ 2026
  • Rock Hard: 1977

    Μια καλοπαραγμένη, θεματική συσκευασία που κρύβει ένα υπερθετικά άνοστο παιχνίδι τύχης. Μια παρτίδα ίσως βγάλει γέλιο· δεύτερη, δύσκολα.

    EdgyJellyfish · 12 Νοε 2025

Περισσότερα από EdgyJellyfish →