Honey Buzz

Το Honey Buzz έρχεται στο τραπέζι σαν μικρή, φροντισμένη κυψέλη: η deluxe παραγωγή είναι εντυπωσιακή και το πακέτο δείχνει ότι κάποιος νοιάστηκε. Το στήσιμο όμως με προβλημάτισε, και όσο εξηγούνται εξάγωνα, χρήματα και αγορά, η πρώτη εντύπωση γίνεται πιο βαριά απ’ όσο της αξίζει. Οι κανόνες δεν σε προετοιμάζουν για το πόσο ομαλά κυλά τελικά η παρτίδα, ενώ το player aid μάλλον θολώνει αντί να ξεκαθαρίζει· κοιτάζοντας τα κόκκινα τοιχάκια στις κυψέλες, καταλαβαίνεις συχνά πιο άμεσα τι πρέπει να κάνεις.

Οι μέλισσές σου δουλεύουν με worker placement: παίρνεις tiles, χτίζεις το μελίσσι σου και σχηματίζεις κυψέλες. Από εκεί παράγεις διαφορετικές ποικιλίες μελιού, με το παζλ της κατασκευής να δίνει στο παιχνίδι τον βασικό του ρυθμό.

Το μέλι αυτό πηγαίνει στη βασίλισσα μέσω στόχων τέλους παιχνιδιού και αγώνα, στα ζώα του δάσους για την εκπλήρωση παραγγελιών ή στην αγορά για πώληση. Έτσι, πίσω από τη γλυκιά του όψη, οι παίκτες τρέχουν για στόχους και για την καλύτερη οικονομική αξιοποίηση της παραγωγής τους, χωρίς να χρειάζεται να γίνει η βραδιά γραφείο λογιστηρίου.

Σε μια Τρίτη μετά τη δουλειά, το Honey Buzz αποδεικνύεται πολύ πιο ανάλαφρο από ό,τι υπόσχεται το πρώτο του μάθημα, αλλά όχι ρηχό: είναι ένα τίμιο racing/economic παιχνίδι με χορταστικό gameplay και ωραία challenges. Θα το ήθελα λίγο πιο σύνθετο, όμως αυτή ακριβώς η απλότητά του μάλλον το κάνει ακόμη πιο προσιτό στο ευρύτερο κοινό. Είναι, ήσυχα και χωρίς πολύ βουητό, πολύ καλό σε αυτό που θέλει να είναι.