Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion

Το Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion έρχεται με προσεγμένη παραγωγή και αρκετές διορθώσεις σε σχέση με την πρώτη κυκλοφορία του, πράγματα που φαίνονται αμέσως όταν το απλώνεις στο τραπέζι. Είναι από εκείνα τα μεγάλα κουτιά που υπόσχονται να σου κρατήσουν παρέα για εβδομάδες, μια μικρή πολυτέλεια για ένα βράδυ μετά τη δουλειά, όταν όλοι θέλουν να χαθούν για λίγο σε έναν άλλο κόσμο.

Στον πυρήνα του είναι ένα πολύ καλό co-op boss battler, με μια γραμμική ιστορία να συνδέει τις αναμετρήσεις και ένα μάλλον υποτυπώδες character και deck building. Οι μάχες έχουν ένταση και ζητούν να συνεργαστείς πραγματικά με την ομάδα σου, όχι απλώς να κάθεστε γύρω από το ίδιο τραπέζι και να χτυπάτε τον ίδιο στόχο.

Οι περισσότερες ξεκινούν σε stealth mode: διαβάζεις το AI και τις patrol routes, στήνεις παγίδες και προσπαθείς να κερδίσεις έδαφος πριν η κατάσταση γυρίσει στην κανονική, ανοιχτή κλωτσοπατινάδα. Εκεί το παιχνίδι πιάνει πολύ καλά το source material· η μετάβαση από τη σιωπηλή προετοιμασία στο χάος μοιάζει με σκηνή που επιτέλους ξέρει γιατί υπάρχει.

Το πρόβλημα είναι ό,τι μεσολαβεί. Αν η πλοκή είχε περισσότερο βάρος και λιγότερες βαρετές συζητήσεις ή κεφάλαια-γέμισμα χωρίς ουσία, θα μιλούσαμε για παιχνιδάρα. Οι καλές μάχες δεν αρκούν πάντα να τραβήξουν μια καμπάνια ως το τέλος, όσο όμορφα κι αν στέκεται το κουτί ανοιχτό στο τραπέζι.

Έχουμε ήδη δώσει εννέα sessions και βρισκόμαστε περίπου στο 80% της βασικής πλοκής, αλλά δεν μας βλέπω να το ολοκληρώνουμε. Ίσως τα εναλλακτικά campaigns των επεκτάσεων να λύνουν αυτό το πρόβλημα· όπως είναι, το Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion είναι μια οκ εμπειρία με εξαιρετικές στιγμές μάχης, όχι όμως η καμπάνια που θα σε παρακαλέσει να μείνεις μέχρι τους τίτλους τέλους.