Hull Breach: In Defiance of Dictators

Υπάρχουν παιχνίδια που τα κυνηγάς τόσο καιρό, ώστε όταν επιτέλους φτάνουν στα χέρια σου φοβάσαι μήπως δεν αντέξουν το βάρος της προσμονής. Αυτό ήταν τέτοιο ψιλο-grail για μένα: το έψαχνα από το 2015, αλλά κάθε φορά κάτι στράβωνε — εξαντλούνταν, προέκυπτε άλλη αγορά, δεν δούλευε η κάρτα. Όταν το πήρα επιτέλους την προηγούμενη εβδομάδα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην αναγκάσω την παρέα να το στήσουμε με την πρώτη ευκαιρία.

Στον πυρήνα του είναι ένα καρτοπαίχνιδο που βάζει τα ζάρια στο παιχνίδι με τρόπο που μου τράβηξε αμέσως την προσοχή. Είχα χρόνια να δω τόσο ενδιαφέρουσα εμπλοκή ζαριών σε παιχνίδι με κάρτες, από την εποχή του Warlord: Saga of the Storm, και εδώ η ιδέα δεν μοιάζει με διακοσμητική προσθήκη αλλά με ουσιαστικό κομμάτι της εμπειρίας.

Η πρώτη παρτίδα είχε το αναμενόμενο μανουριάσμα της εκμάθησης, οπότε χρειάστηκε να περάσουμε από το «τι ακριβώς κάνουμε τώρα;» πριν βρούμε ρυθμό. Όταν όμως το παιχνίδι άρχισε να κυλάει, φάνηκε ότι έχει πολλά να δώσει. Η αλληλεπίδραση στην παρέα ήρθε και μέσα από τις ανατροπές του τραπεζιού — ακόμη γελάμε με τον Hida, που ψόφησε πρώτος ενώ ήταν μπροστά.

Τελικά, δικαίως το κυνήγαγα. Το Kickstarter πακέτο μου φάνηκε πολύ value for money και, παρότι δεν το λέω τέλειο, αγγίζει την τελειότητα αρκετά συχνά ώστε να βγάζει πολλά ωραία γούστα. Για όποιον αγαπά τα βαριά οικονομικά παιχνίδια, πιστεύω πως δεν πρέπει να λείπει από τη συλλογή του. Εγώ πάντως μάλλον βρήκα ήδη τι θα πάρω μαζί μου στις διακοπές.