Ierusalem: Anno Domini

Το Ierusalem: Anno Domini είναι σίγουρα ψηλά στη λίστα μου με τα «πιο περίεργα θέματα για eurogame ever»: προσπαθούμε να βάλουμε όσο το δυνατόν περισσότερους ακολούθους μας στον Μυστικό Δείπνο, για να ακούσουν τι έχει να πει ο Κύριος. Και το εντυπωσιακό δεν είναι μόνο ότι κάποιος σκέφτηκε πως αυτό θα μπορούσε να γίνει παιχνίδι, αλλά ότι το αποτέλεσμα δεν νιώθει ούτε άβολο ούτε άστοχο. Αντιθέτως, είναι αξιοπρεπέστατα θεματικό και, ευτυχώς, κρατά μια αποστειρωμένα ευσεβή στάση απέναντι σε ένα θέμα που θα μπορούσε πολύ εύκολα να στραβώσει. Μπράβο στην κυριούλα — και διπλό μπράβο, αφού είναι το πρώτο της παιχνίδι.

Στη ροή του, είναι ένα ωραίο euro που συνδυάζει card management με tableau building. Οι επιλογές μου περνούν μέσα από το πώς διαχειρίζομαι τις κάρτες μου και πώς στήνω σταδιακά το προσωπικό μου tableau, πάντα με το βλέμμα στο να εξυπηρετήσω καλύτερα τον βασικό στόχο.

Η αλληλεπίδραση δεν παρουσιάζεται ως κάτι επιθετικό ή κακεντρεχές· περισσότερο προκύπτει από την κούρσα να βρεθούν οι ακόλουθοι στις σωστές θέσεις και να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες πριν από τους άλλους. Έχει αρκετά feel-good αίσθηση, αλλά σε ορισμένα σημεία ζητά και τίμιο καψιματάκι, γιατί χρειάζεται λίγο πλανάρισμα για να πας ταμείο.

Για μένα, είναι από τα καλά της χρονιάς, εύκολα. Ένα παιχνίδι που αρχικά τραβά το βλέμμα με το εντελώς απρόσμενο θέμα του, αλλά τελικά μένει στο τραπέζι επειδή έχει βρει μηχανισμούς που το υπηρετούν και στέκονται μια χαρά και ως παιχνίδι.