Ierusalem: Anno Domini

Το Ierusalem: Anno Domini έχει σίγουρα μια θέση πολύ ψηλά στη λίστα με τα πιο αλλόκοτα θέματα που φόρεσε ποτέ eurogame: προσπαθείς να βάλεις όσο περισσότερους ακολούθους μπορείς στον Μυστικό Δείπνο, για να ακούσουν τι έχει να πει ο Κύριος. Το πιο εντυπωσιακό δεν είναι ότι κάποιος σκέφτηκε πως αυτό μπορεί να γίνει παιχνίδι, αλλά ότι βρήκε έναν τρόπο να το κάνει θεματικό, προσεγμένο και καθόλου άβολο στο τραπέζι.

Στη ροή του είναι ένα καθαρό euro με card management: οι κάρτες θέλουν φροντίδα και το πότε θα τις αξιοποιήσεις μετράει όσο και η ίδια τους η παρουσία. Δεν είναι από εκείνα που παίζεις μηχανικά ανάμεσα σε δύο τηλεδιασκέψεις ενός Τρίτη· χρειάζεται να κοιτάξεις λίγο μπροστά, αν θέλεις να φτάσεις στο ταμείο.

Το tableau building δίνει στο παιχνίδι τη σταθερή του αίσθηση προόδου, καθώς οργανώνεις τη δική σου πλευρά και προσπαθείς να στρώσεις τις επιλογές σου ώστε να αποδώσουν. Η αλληλεπίδραση, όπως την υπονοεί αυτή η κούρσα για τους ακολούθους και τις σωστές κινήσεις, δεν χρειάζεται να φωνάζει για να σε κρατάει ξύπνιο.

Υπάρχει μια ευχάριστα feel-good διάθεση, αλλά και το τίμιο κάψιμο του προγραμματισμού όταν έρχεται η ώρα να πληρωθείς. Για πρώτο παιχνίδι της σχεδιάστριας, αυτό είναι διπλό μπράβο· και συνολικά, ένα ήσυχα εξαιρετικό eurogame από τα καλά της χρονιάς.