Imperial Stars II: Legacy

Είχα το Astra Titanus και την αρχική print-and-play εκδοχή στο ραντάρ μου για καιρό, από εκείνα τα παιχνίδια που κοιτάς ανάμεσα σε δύο emails και λες «κάποια στιγμή». Η deluxe τελική έκδοση του Imperial Stars II: Legacy, όμως, με έπεισε τελικά· η τιμή καταλόγου τσιμπάει λίγο, αλλά ως αντικείμενο στο τραπέζι έχει εκείνη τη χορταστική, παλιομοδίτικη παρουσία που θέλω από ένα διαστημικό wargame. Και ας το ξεκαθαρίσουμε αμέσως: το Legacy στον τίτλο δεν σημαίνει ούτε campaign ούτε κληροδοτούμενους φακέλους και αυτοκόλλητα.

Εδώ έχουμε δύο αυτοκρατορίες σε έναν χάρτη με εξάγωνα, να προσπαθούν απλά και ειλικρινά να εξαφανίσουν η μία την άλλη. Τα order of battle είναι ελαφρώς ασύμμετρα: η μία πλευρά στηρίζεται περισσότερο σε carriers, η άλλη σε battleships, με μια ευχάριστη αύρα ναυμαχίας του Ειρηνικού ντυμένη με αστέρια. Οι παίκτες κινούν και αντιπαραθέτουν τους στόλους τους, διαλέγοντας πού θα συγκεντρώσουν δύναμη και πού θα αφήσουν κενό· το ζάρι είναι μέρος της υπόθεσης, όχι κάποιος ντροπαλός επισκέπτης στη γωνία.

Οι κανόνες είναι πολύ στρωτοί, πράγμα σπάνιας αξίας όταν η Τρίτη μετά τη δουλειά έχει ήδη φάει το μισό σου μυαλό. Οι οκτώ διαφορετικοί χάρτες αλλάζουν τις συνθήκες και μαζί τους τη στρατηγική, ενώ τα δύο expansions προσθέτουν νέα σκάφη, τεχνολογίες και events για όποιον θέλει να ανοίξει περισσότερο το πεδίο μάχης. Δεν προσποιείται ότι είναι κάτι άλλο: είναι ένα old-school παιχνίδι θέσεων, στόλων και συγκρούσεων, σε διάρκεια που δεν απαιτεί να ακυρώσεις τη ζωή σου.

Το Imperial Stars II: Legacy είναι ένα πολύ καλό, περίπου ωριαίο wargame για δύο, και θα βρει αρκετό χώρο στα δικά μας τραπέζια. Το συνιστώ χωρίς πολλές υποσημειώσεις στους φίλους των hex-and-counter που δεν έχουν προσωπική βεντέτα με το ζάρι· ήσυχα εξαιρετικό, με τον σωστό τρόπο.