La Granja

Στις πρώτες δύο παρτίδες μου το La Granja δεν με είχε ξετρελάνει. Επιστρέφοντας σε αυτό, όμως, βρέθηκα με ανθρώπους που μιλούν τη γλώσσα αυτού του είδους παιχνιδιών, και ξαφνικά η παρτίδα απέκτησε την ένταση και τη λάμψη που δεν είχα δει τότε.

Δεν είναι παιχνίδι που μου αποκαλύφθηκε μέσα από τις αποτυχημένες online παρτίδες στο Yucata. Στο τραπέζι, αντίθετα, η ροή του χρειάζεται παίκτες πρόθυμους να μπουν στον ρυθμό του και να διαβάσουν την παρτίδα ως κοινό γεγονός, όχι ως μια ακόμη άσκηση που τελειώνει σιωπηλά μπροστά σε μια οθόνη.

Η αλληλεπίδραση εδώ δεν είναι το είδος που φωνάζει για προσοχή· βρίσκεται στο ότι μια δυνατή παρέα σηκώνει ολόκληρη την παρτίδα. Όταν όλοι ξέρουν τι ζητούν από ένα παιχνίδι αυτού του χώρου, το La Granja δίνει τις δυνατές αναμετρήσεις που υπόσχεται το όνομά του και το τραπέζι αποκτά εκείνη τη γεμάτη, συγκεντρωμένη αίσθηση που σε κάνει να ξεχνάς πως αρχικά ήσουν δύσπιστος.

Τελικά το αδίκησα στις πρώτες μου επαφές. Με περισσότερη παικτική εμπειρία και την κατάλληλη παρέα, καταλαβαίνω γιατί θεωρείται δικαίως ένα από τα πολύ καλά παιχνίδια του είδους του· για μένα είναι μια σπάνια, και πολύ ευχάριστη, αναθεώρηση προς τα πάνω.

Updated session

Οι μεταγενέστερες παρτίδες δεν ανέτρεψαν αυτή την αλλαγή γνώμης, την επιβεβαίωσαν. Οι online αποτυχίες παρέμειναν άχαρες, ενώ η επιστροφή στο τραπέζι έδειξε ξανά πόσο πολύ εξαρτάται η καλύτερη εκδοχή του από την παρέα.