Lewis & Clark: The Expedition

Παραδοσιακά, κάθε φορά που πάω για καφέ στο Playscape, ο Γιάννης κερνάει κάποιο τυχαίο επιτραπέζιο που δεν έχω ξανακούσει — και συνήθως αυτό καταλήγει αργότερα στη συλλογή μου. Για να μη χαλάσει η παράδοση, μέσα από τα περίπου 500 παιχνίδια που μπορούσαμε να παίξουμε, μου έφερε στο τραπέζι το Lewis & Clark: The Expedition. Δεν ξέρω πώς είχε περάσει κάτω από το ραντάρ μου όταν βγήκε, 7-8 χρόνια πριν, αλλά τώρα προφανώς πρέπει να το βρω.

Πρόκειται για πολύ ωραίο deck/engine builder, όπου κάθε παίκτης προσπαθεί να οργανώσει όσο καλύτερα γίνεται την εξερεύνηση της καρδιάς της Αμερικής. Οι μηχανισμοί του εξακολουθούν να μοιάζουν φρέσκοι ακόμη και σήμερα, ενώ οι επιλογές έχουν την απαραίτητη εξυπνάδα: δεν αρκεί να κάνεις απλώς κάτι χρήσιμο, πρέπει να το κάνεις με τρόπο που να κρατά την πορεία σου οργανωμένη.

Το στοιχείο που μου έμεινε περισσότερο είναι το σύστημα με τις διπλές κάρτες. Δίνει χώρο για ωραία plays και, μαζί με το camping, δημιουργεί αλληλεπίδραση που τσιμπάει. Όταν ο άλλος κάνει camp ακριβώς τη στιγμή που εσύ, στην επόμενη κίνησή σου, θέλεις να εκμεταλλευτείς τα εικονίδιά του, το νιώθεις. Ειδικά με πέντε παίκτες παίζει ωραία και σφιχτά, χωρίς να αφήνει την παρέα να χαλαρώσει υπερβολικά.

Απορώ ειλικρινά γιατί δεν έχουμε δει περισσότερα παιχνίδια να αξιοποιούν αυτό το σύστημα των διπλών καρτών. Αν το πετύχετε μεταχειρισμένο, για μένα είναι blind buy για κάθε παρέα: έχει φρέσκια αίσθηση, έξυπνες αποφάσεις και την κατάλληλη δόση πόνου όταν οι άλλοι μπαίνουν ακριβώς στα σχέδιά σας.