Lofoten

Το Lofoten είναι από εκείνα τα «φιλλεράκια» που μάλλον δεν ενημερώθηκαν ποτέ ότι οφείλουν να είναι χαλαρά και αέρινα. Σε 45 λεπτά στριμώχνει ένα αρκετά καμένο παιχνίδι συλλογής σετ, με πυκνότητα που δεν χαρίζεται απλώς επειδή η διάρκεια είναι μικρή.

Στον πυρήνα του βρίσκεται ένα δυναμικό rondel για κάθε παίκτη. Δεν είναι ένα διακοσμητικό κυκλάκι επιλογών, αλλά η μηχανή που οργανώνει το πώς χτίζεις τα σετ σου και, κυρίως, το τι θα σου κοστίσει η επόμενη επιλογή. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι ακριβώς αυτή: όχι μόνο ποιο κομμάτι σε εξυπηρετεί, αλλά πώς η σημερινή επιλογή αναδιαμορφώνει τις αυριανές.

Η συλλογή σετ δίνει τον άξονα, ενώ το σύστημα σκοραρίσματος δίνει την αστάθεια. Οι βαθμολογίες επιτρέπουν ανατροπές μέχρι τις τελευταίες δύο ή τρεις κινήσεις, άρα η παρτίδα δεν κλείνει πρόωρα σε μια προφανή πορεία· η αλληλεπίδραση βρίσκεται κυρίως σε αυτή την κοινή πίεση του σκορ, όχι σε κάποια χοντροκομμένη σύγκρουση. Και επειδή το rondel κάθε παίκτη παραμένει δικό του, η τριβή είναι περισσότερο στρατηγική παρά επιθετική.

Υπάρχει όμως ένα θέμα κλίμακας. Το Lofoten ακροβατεί ανάμεσα στο φιλλερ και στο κανονικό ευρωπαιχνίδι, χωρίς να μπορεί εύκολα να σταθεί απέναντι σε βαρύτερα κυρίως πιάτα όπως το Fields of Arle. Παρ’ όλα αυτά, έχει αρκετό replayability, καθαρές ανατροπές και μια πολύ καλή κεντρική ιδέα: αξίζει απολύτως μια παρτίδα σε καλοκαιρινό τραπεζάκι, δίπλα σε πρωινό φρέντο.