Κριτική
Mage Noir
Το Mage Noir μοιάζει αρχικά με ένα πολύ γνώριμο CCG των 90s, αλλά το σύστημα mana του έχει μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ιδέα. Δυστυχώς, τα βασικά decks και η παρουσίασή του δεν με κράτησαν όσο θα ήθελα.
- Κυκλοφορία
- 2022
- Σχεδιαστής
- Constantin Dedeyan, Vincent Vimont
- Εκδότης
- Double Combo Games
- Παίκτες
- 2
- Διάρκεια
- 30 λεπτά
Στην αρχή το Mage Noir με γύρισε κατευθείαν στο CCG rush των αρχών των 90s, τότε που όλοι κυνηγούσαν έναν Magic: The Gathering κλώνο με την ελπίδα να πιάσουν την καλή. Έχει fixed card set, μάγους με τράπουλες 40+ καρτών, mana διαφορετικών χρωμάτων και 20 hit points — ναι, ούτε καν 21, λες και δεν ήθελε να κρύψει καθόλου τις επιρροές του. Η ροή untap, draw, play είναι τόσο κοντά στο Magic που στην αρχή αναρωτήθηκα αν υπάρχει κάτι περισσότερο εδώ από μια πολύ γνώριμη φόρμουλα.
Η ουσιαστική διαφορά είναι στο mana management. Αντί να κατεβάζω lands και να αυξάνω σταδιακά τους διαθέσιμους πόρους μου, κάθε γύρο γεμίζω δύο «κουβάδες» με τρία νέα mana στα χρώματα που επιλέγω. Έπειτα διαλέγω έναν από τους δύο, και όταν πληρώνω για spells επιστρέφω το mana στους κουβάδες όπως θέλω. Είναι μια καθαρή απάντηση στη διαχρονική συζήτηση γύρω από το αν το σύστημα lands του Magic έχει γεράσει ή αν χρειάζεται αντικατάσταση από κάτι πιο ελεγχόμενο, σαν το προοδευτικό energy άλλων ψηφιακών card games.
Το έξυπνο είναι ότι οι κουβάδες δεν είναι απλώς προσωπικοί μετρητές πόρων. Η κατανομή του mana δημιουργεί αλληλεπίδραση: προσπαθώ να στήσω τις επιλογές έτσι ώστε ο αντίπαλος να αναγκαστεί να πάρει τον κουβά που με βολεύει. Εκεί μπαίνουν η στρατηγική και η μπλόφα, και εκεί το Mage Noir παύει να είναι απλώς ένα Magic με αλλαγμένο όνομα. Μόνο αυτή η ιδέα αρκεί για να θεωρήσω ότι αξίζει να το δει κανείς.
Από εκεί και πέρα, όμως, έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Η εικονογράφηση μου φάνηκε μέτρια και το θέμα αρκετά άνευρο, γεμάτο τις αναμενόμενες ταυτότητες: κόκκινο για rush damage, μπλε για combo και ούτω καθεξής. Έπαιξα τρεις παρτίδες με τα τέσσερα preconstructed decks και ψιλοβαρέθηκα· όχι επειδή ήταν κακές παρτίδες, αλλά επειδή οι finishers δεν είχαν το βάρος που περίμενα και συχνά χρειάζονταν τρία ή τέσσερα μεγάλα combo spells για να τελειώσει ο αντίπαλος. Δεν μπήκα καν στη διαδικασία να μελετήσω βαθύτερα το card pool ή να φτιάξω decks χωρίς αντίπαλο. Τουλάχιστον δοκιμάζεται δωρεάν στο Steam, έστω κι αν το online δεν είναι κάτι σπουδαίο. Καλές ιδέες, φρέσκο mana system, αλλά ένα basic set υπερβολικά basic για να με κερδίσει ολοκληρωτικά.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


