Marrakesh

Ο Stefan Feld έχει υπογράψει αρκετά παιχνίδια ώστε να μπορεί κανείς να χαθεί μέσα στην παραγωγή του· το Marrakesh όμως είναι από εκείνα που θυμίζουν γιατί έγινε σημείο αναφοράς. Είναι μια γενναιόδωρη, πολυεπίπεδη σύνθεση, όχι ένα euro που ζητά απλώς να εκτελέσεις σωστά τη διαδικασία του.

Στον πυρήνα του βρίσκεται η διαχείριση των κύβων μέσω του cube tower, ενός συστήματος που δεν υπόσχεται ποτέ πλήρη υπακοή. Οι επιλογές σου περνούν από αυτό το φίλτρο αβεβαιότητας και η πιθανή δυσμένειά του είναι πραγματική: δεν αρκεί να έχεις σχεδιάσει σωστά, πρέπει να έχεις και τρόπο να συνεχίσεις όταν το σχέδιο δεν επιστρέφει όπως το έστειλες.

Γύρω από αυτή την πίεση στήνεται ένα πλούσιο πλέγμα αποφάσεων, με το ποτάμι να έχει αρχικά ιδιαίτερο βάρος και τους παίκτες να ανταγωνίζονται για τις διαθέσιμες ευκαιρίες χωρίς να τους χαρίζεται καθαρή, ασφαλής γραμμή. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι πότε θα δεχθείς την αβεβαιότητα του tower και πότε θα επενδύσεις αλλού, ώστε μια κακή έξοδος κύβων να μην καθορίσει μόνη της την παρτίδα.

Αυτό που μένει είναι ένα παιχνίδι χορταστικό και έξυπνο, με μηχανισμούς που έχουν λόγο ύπαρξης και όχι απλώς χώρο στο τραπέζι. Για αυτή την περίοδο του Feld, το Marrakesh είναι το καλύτερό του.

Updated session

Οι επόμενες παρτίδες με την επέκταση των καμήλων και των νομάδων επιβεβαίωσαν την αρχική εντύπωση. Οι νομάδες προσφέρουν ουσιαστικό τρόπο να μετριάζεις μια κακή στιγμή του cube tower, οι καμήλες μειώνουν λίγο την κυριαρχία του ποταμιού, και το εναλλακτικό εσωτερικό πάτωμα του tower το κάνει αυστηρότερο και πιο αδέκαστο. Είναι πιο πληθωρικό Marrakesh, αλλά και πιο ενδιαφέρον.