Mi Tierra: New Era

Όταν ακούω «euro με αγρότες, για έξι παίκτες, σε λιγότερο από ώρα», το ένστικτό μου βάζει ένα μεγάλο Χ πριν καν ανοίξει το κουτί. Μετά από πάρα πολλά παιχνίδια, αυτά τα συστατικά συχνά μυρίζουν προϊόν που βιάστηκε να χωρέσει τα πάντα σε λίγο χρόνο. Το Mi Tierra: New Era, όμως, είναι ευχάριστη έκπληξη: κάθεται στο τραπέζι χωρίς φανφάρες και αποδεικνύεται πιο ουσιαστικό απ’ όσο υπόσχεται η σύντομη περιγραφή του.

Στον πυρήνα του είναι ένα production-based euro, απλό αλλά όχι ελαφρύ. Χτίζεις την πορεία σου γύρω από την τιμημένη αγροτιά, την κτηνοτροφία ή μια ισορροπία ανάμεσα στα δύο, και αυτά τα πολλαπλά μονοπάτια προς τη νίκη δίνουν στην παρτίδα αρκετό χώρο για να μη νιώθεις πως απλώς εκτελείς την ίδια αγγαρεία με διαφορετικό χρώμα.

Η αλληλεπίδραση, τουλάχιστον στους τέσσερις, είναι πολύ ανοιχτή και ελεύθερη: ο καθένας φαίνεται να βρίσκει τον χώρο του χωρίς να στριμώχνεται ιδιαίτερα από τους άλλους. Αυτό το κάνει άνετο, ίσως υπερβολικά άνετο, για μια βραδιά που μόλις έχει τελειώσει η δουλειά· με πέντε ή έξι παίκτες περιμένω το ίδιο πλαίσιο να αποκτήσει την πίεση και τη ζωντάνια που του ταιριάζουν περισσότερο.

Η πρώτη έκδοση του 2010 μάλλον θα έπεφτε στην κατηγορία των ύποπτα βιαστικών τίτλων, αλλά η έκδοση του 2016 προσθέτει τέσσερα-πέντε πράγματα που κάνουν το σύνολο αισθητά πιο τίμιο. Δεν είναι παιχνίδι που θα κάνει θόρυβο για να το προσέξεις· είναι απλώς πολύ καλό, και μάλλον ακόμη καλύτερο όταν γεμίσει το τραπέζι.