Navegador

Το Navegador ήταν ένας Gerdts που μου είχε ξεφύγει, και η συγγένειά του με το Hamburgum φάνηκε αμέσως: ίδια περίπου λογική, ίδιος νηφάλιος γερμανικός χαρακτήρας, διαφορετικά ρούχα. Είναι έξυπνο και πολυεστιακό, αλλά και ξερό σαν γαλέτα· ακριβώς το είδος του euro που δεν θα κάνει καμία προσπάθεια να σε γοητεύσει επιφανειακά.

Το παιχνίδι απλώνει μπροστά σου περισσότερα από ένα μονοπάτια προς τη νίκη και σε καλεί να αποφασίσεις πού θα επενδύσεις την προσοχή σου. Δεν είναι σχεδίαση που ανταμείβει εξίσου κάθε γενική πρόοδο· η ουσία βρίσκεται στο να αναγνωρίσεις ποια κατεύθυνση σε εξυπηρετεί και να την ακολουθήσεις με συνέπεια.

Αυτό καθορίζει και την αλληλεπίδραση στο τραπέζι: οι παίκτες δεν αρκεί να προχωρούν απλώς «λίγο απ’ όλα», αλλά συγκρίνονται μέσα από την αποτελεσματικότητα των επιλογών τους στις διαθέσιμες διαδρομές. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι αν θα κρατήσεις ανοιχτές επιλογές ή αν θα δεχτείς ότι μια καθαρά focused στρατηγική θα σε πάει πιθανότατα πιο μακριά.

Δεν πέρασα άσχημα, απλώς δεν συγκλονίστηκα. Προσωπικά προτιμώ το Hamburgum, αν και υποψιάζομαι ότι η σειρά γνωριμίας με τα δύο παιχνίδια μπορεί να επηρεάζει έντονα την προτίμηση. Το Navegador είναι ικανό και καλοδουλεμένο, αλλά η ευκολότερη επικράτηση των focused στρατηγικών το κάνει για μένα λιγότερο ενδιαφέρον από όσο υπόσχεται η ποικιλία των δρόμων του.