Nemesis

Δύσκολο να μην έχει πέσει το μάτι σας στο Nemesis, ακόμη κι αν ανήκετε στη σχολή «Awaken Realms; μακριά κι αγαπημένοι». Είναι ένα εντυπωσιακό αντικείμενο πάνω στο τραπέζι: η παραγωγή είναι πολύ καλή και οι μινιατούρες έχουν ακριβώς τη λεπτομέρεια που θέλω από ένα τέτοιο διαστημικό θρίλερ. Μπήκα all-in στο lockdown, οπότε μάζεψα και τα παλιότερα, και συγκριτικά με άλλες αντίστοιχες υπερπαραγωγές δεν μου φάνηκε παράλογα ακριβό. Κυρίως, όμως, το παιχνίδι πουλάει την εικόνα και την ατμόσφαιρα του ξυπνήματος ενός πληρώματος που πρέπει να καταλάβει τι στο καλό συμβαίνει στο σκάφος του.

Στο παιχνίδι, το πλήρωμα ξυπνά και κινείται μέσα σε αυτή την κρίση, ψάχνοντας και εξερευνώντας για να βρει αντικείμενα και λύσεις. Οι μηχανισμοί υπηρετούν το θέμα αρκετά καλά ώστε να αισθάνεσαι την πίεση της κατάστασης, αλλά ως καθαρό gameplay το βρίσκω μέτριο προς αδιάφορο, ειδικά δίπλα στο Aliens: Another Glorious Day in the Corps. Το fixed deck κάνει τη δουλειά του, όμως δεν είναι από εκείνα τα συστήματα που θα σε κάνουν να γυρίσεις σπίτι και να τα αναλύεις.

Η αλληλεπίδραση, αντίθετα, είναι εκεί όπου το Nemesis βρίσκει τον πραγματικό του παλμό. Παίκτες μπορούν να προδώσουν παίκτες, να στείλουν κάποιον στο airlock ή να εκνευριστούν όταν ο δικός τους Dexter του διαστήματος μαζέψει food items για να κερδίσει τέσσερις παραπάνω ενέργειες και να κάνει το σκάφος Κούγκι. Και η τύχη μπορεί να σε τελειώσει απότομα — ένα κακό πρώτο tile, ένα nest, μια queen, και goodbye horses. Δεν το βλέπω ως παιχνίδι που ζητά ψυχρή, ανταγωνιστική βελτιστοποίηση· ζητά να αποδεχτείς ότι τα πράγματα ενδέχεται να γίνουν άδικα και πολύ, πολύ αστεία.

Αν η παρέα έχει τη σωστή διάθεση, το Nemesis βγάζει απίστευτα το θέμα και χωράει ακόμη και λίγο γιαλαντζί role-play. Στη δική μας παρτίδα, ένας διάτρητος επιστήμονας σε αναπηρικό καροτσάκι, με 14 infections, έκανε ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα σε τέσσερις adult invaders για να ανατινάξει το σκάφος και να εκδικηθεί τον στρατιώτη που τον είχε προδώσει — ενώ τον στρατιώτη και τον επιστήμονα τούς είχε προδώσει προηγουμένως ο πιλότος. Αυτά δεν είναι απλώς αποτελέσματα παρτίδας· είναι υλικό για τουλάχιστον δύο γύρες μπύρες μετά. Θέλει ελαφριά προσέγγιση, όλους να ξέρουν περίπου τι κάνουν ώστε να κρατά ρυθμό, και διάθεση να γελάσετε με το χάος. Εγώ πάντως περιμένω με χαρά την επόμενη παρτίδα, με Void Seeders, τρελαμένο πλήρωμα και ανανεωμένες ατάκες από το Pitch Black.