Nova Aetas Renaissance

Το Nova Aetas Renaissance είναι άλλη μία μεγαλοπρεπής πλημμύρα πλαστικού από τη Ludus Magnus, αυτή τη φορά σε μια βελτιωμένη έκδοση του Nova Aetas με campaign, bling και όλο τον απαραίτητο θόρυβο. Δεν έχω δει το πρώτο παιχνίδι ώστε να ξέρω αν ιστορία και σενάρια είναι ίδια, όμως αυτή η έκδοση δεν με απογοήτευσε καθόλου. Είναι ένα καλογυαλισμένο κουτί, με φιγούρες, storybook και εκατοντάδες κάρτες για εξοπλισμό, loot και craftables: ακριβώς το είδος της υπερβολής που θέλω να απλώνεται στο τραπέζι σε ένα dungeon crawl.

Παίζουμε συνεργατικά σενάρια ως μέρος ενός campaign, προχωρώντας την ιστορία από αποστολή σε αποστολή. Έπειτα από δύο σενάρια, και αργότερα πέντε συνολικά παρτίδες, η παρέα παρέμενε πρόθυμη να επιστρέψει για να δει πού θα πάει το story. Η παρουσία στο τραπέζι είναι πλούσια, αλλά το στήσιμο παραμένει σχετικά γρήγορο για όσα φέρνει το κουτί.

Στον πυρήνα του, κινείται κοντά στο Sword & Sorcery, αλλά οι διαφορές του το κάνουν αισθητά προτιμότερο για τα δικά μου γούστα. Η ομάδα αντιμετωπίζει ένα σχετικά απλό AI, το οποίο λειτουργεί ικανοποιητικά χωρίς να δικαιολογεί ιδιαίτερα τον χαρακτηρισμό «advanced». Το σύστημα κανόνων περιορίζει τις ζαριές, σε μια αίσθηση που μου θύμισε το Jagged Alliance. Οι κανόνες έχουν λίγη μανούρα, κυρίως επειδή προσπαθούν όχι και τόσο πετυχημένα να μιμηθούν το στιλ playbook/glossary της FFG χωρίς να το διαθέτουν πραγματικά, αλλά δεν είναι πρόβλημα που σκιάζει την εμπειρία.

Για εμάς, το συχνά αναφερόμενο αρνητικό της μικρής διάρκειας του campaign είναι προτέρημα. Δεν έχουμε ενέργεια για μια δέσμευση τύπου Gloomhaven — ούτε καν για να τελειώσουμε το εξαιρετικό The Hunters που αφήσαμε στη μέση — άρα η προοπτική να βγει η κύρια ιστορία μέσα στο καλοκαίρι είναι ιδανική. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε συναντήσει κάτι ενοχλητικό και, αν σας αρέσουν τα dungeon crawls με πλούσια σάλτσα παραγωγής, το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Updated session

Στις μεταγενέστερες συνεδρίες η εντύπωση δεν άλλαξε· απλώς ενισχύθηκε. Με πέντε παρτίδες μέσα, το παιχνίδι συνέχισε να μονοπωλεί το τραπέζι μας, χωρίς να εμφανίσει κάποιο νέο ενοχλητικό στοιχείο, ενώ η μικρή έκταση του campaign παρέμεινε ακριβώς ο λόγος που θέλουμε να το ολοκληρώσουμε.