Κριτική
Oh My Goods!
Ένα τίμιο, μικρό old-school καρτοπαίχνιδο του Pfister με δυσανάλογα πολύ παιχνίδι μέσα στο κουτί του. Σαν οικογενειακό push-your-luck στέκεται ωραία· για πιο έμπειρους, όμως, η απλότητά του αρχίζει να φαίνεται.
- Κυκλοφορία
- 2015
- Σχεδιαστής
- Alexander Pfister
- Εκδότης
- Lookout Games, Österreichisches Spiele Museum e.V., 999 Games
- Παίκτες
- 2–4
- Διάρκεια
- 30 λεπτά
Το Oh My Goods! είναι εκείνο το τίμιο old-school φιλεράκι του Pfister που σε κάνει να κοιτάς το μικρό του κουτί και να αναρωτιέσαι πώς χωράει τόσο gameplay εκεί μέσα. Εξηγείται εύκολα, έχει ωραία ροή και, ειδικά ως παιχνίδι για διαφορετικά επίπεδα παικτών, το βρίσκω πολύ ευχάριστο.
Ο καθένας στήνει σταδιακά τη δική του μηχανή παραγωγής, χτίζοντας κτήρια και προσπαθώντας να τα τροφοδοτήσει σωστά. Σε κάθε γύρο υπάρχει ένα κοινό pool από resources, το οποίο πρέπει να συνδυάσω με τις κάρτες στο χέρι μου ώστε να καταφέρω να παράξω και να ανοίξω τον δρόμο για καλύτερα κτήρια.
Εκεί μπαίνει και το push your luck του: δεν ελέγχω τα πάντα και πρέπει να διαβάζω τι μου δίνει το κοινό διαθέσιμο υλικό, τι μπορώ να καλύψω από το χέρι μου και πόσο θα ρισκάρω για αποδοτικότερη παραγωγή. Η αλληλεπίδραση δεν είναι ιδιαίτερα επιθετική· κυρίως όλοι τρέχουμε τις δικές μας αλυσίδες παραγωγής, με κοινή πίεση από τα resources και την κούρσα για τα καλύτερα κτήρια.
Το βασικό κουτί, για μένα, χάνει λίγο προς το τέλος. Από το πέμπτο ή έκτο κτήριο συχνά φαίνεται ποιος έχει μπει στην τελική ευθεία με προβάδισμα, οπότε ο τελευταίος γύρος είναι περισσότερο διεκπεραιωτικός παρά αγωνιώδης. Δεν περιμένω και θαύματα από ένα τέτοιο φιλεράκι, αλλά είναι ένα σημείο που το νιώθω. Δεν έχω ακόμα δοκιμάσει τις δύο επεκτάσεις που κάθονται και μαζεύουν σκόνη, και δεν είμαι καν βέβαιος γιατί θα ήθελε κανείς να φορτώσει τόσο πολύ ένα filler.
Παρόλα αυτά, το προτιμώ από το Town Builder: Coveorden, με το οποίο μου μοιάζει αρκετά. Αν υπάρχει περισσότερος διαθέσιμος χρόνος, όμως, το Expedition to Newdale είναι σαφώς η προτιμότερη εκδοχή αυτής της μηχανής.
Updated session
Η επιστροφή μου στο «αφελές» push-your-luck καρτοπαίχνιδο του Μεγάλου Αλέξανδρου δεν με έκανε να το εκτιμήσω περισσότερο ως παιχνίδι για μεγάλους — πλέον το βρίσκω αρκετά μεχ. Μου επιβεβαίωσε όμως κάτι πολύ χρήσιμο: στις διακοπές βγήκε άψογα με τον γιο μου. Το στήσιμο το κάνει εύκολο να εξηγηθεί σε μικρά παιδιά, η χαμηλή του επιθετικότητα κρατά το ενδιαφέρον τους και, μόλις πιάσουν το νόημα, αρχίζουν να το χαίρονται πραγματικά. Για αυτή τη χρήση το εκτιμώ περισσότερο· για πιο έμπειρους παίκτες, θα κοιτούσα πάλι προς το αξιοπρεπέστατο Expedition to Newdale.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


