Origins: First Builders

Το Origins: First Builders είχε ήδη φάει αρκετό κράξιμο από γνωστούς και φίλους όταν έφτασε σε μένα. Δυστυχώς, το pre-order είχε γίνει, οπότε ήταν πια too late for love. Το έβαλα στο τραπέζι με βαριά καρδιά, έτοιμος, αν επιβεβαιωνόταν η προφητεία, να το στείλω στα βάθη του vault. Τελικά, στα τρία άτομα, πέρασα πιο ευχάριστα απ’ όσο μου είχαν υποσχεθεί οι κακές του φήμες.

Στον πυρήνα του είναι ένα σχετικά απλό παιχνίδι dice placement: τοποθετείς τους workers σου για να μαζέψεις πρώτες ύλες και να χτίσεις κτήρια στην πόλη σου. Τα κτήρια αρχίζουν να κουμπώνουν μεταξύ τους όταν κλείνεις τετράδες, οπότε υπάρχει αυτή η ικανοποίηση του combo χωρίς να χρειάζεται να ξεμπερδέψεις με κάποιο αδιαπέραστο σύστημα κανόνων. Μου θύμισε αρκετά το Dominations, που μου αρέσει πολύ, απλώς εδώ το πράγμα είναι σε πιο light εκδοχή.

Η αλληλεπίδραση δεν είναι ακριβώς ευγενική ανταλλαγή χαμόγελων. Υπάρχουν τίμιες καφρίλες στο scoring, ενώ το παιχνίδι επιτρέπει και ορισμένα αρκετά ακραία plays, όπως fast advisor rush ή castle abuse. Αυτό είναι και το σημείο όπου χρειάζεται προσοχή στο τραπέζι: δεν μοιάζει με το κλασικό euro όπως το έχουμε συνηθίσει, ούτε σου εγγυάται ότι όλοι θα κινηθούν σε μια ασφαλή, προβλέψιμη τροχιά.

Δεν θα το έθαβα όπως ένας γνωστός φίλος influencer, γιατί η δική μου παρτίδα ήταν όντως ευχάριστη και θα το ξανάπαιζα. Από την άλλη, δεν θα έτρεχα και να το προτείνω ανεπιφύλακτα. Για μένα είναι ξεκάθαρα περίπτωση try before you buy: δοκίμασέ το, δες αν σου κάθονται οι ιδιοτροπίες και τα ακραία του ανοίγματα, και μετά αποφασίζεις αν αξίζει θέση στη συλλογή σου.