Κριτική

Paladins of the West Kingdom

Το Paladins of the West Kingdom μου φάνηκε αρχικά ως η πιο βαριά, αλλά όχι απαραίτητα πιο συναρπαστική, προσθήκη της τριλογίας. Η τελευταία παρτίδα όμως το ανέβασε αισθητά στα μάτια μου.

Paladins of the West Kingdom

Paladins of the West Kingdom

Κυκλοφορία
2019
Σχεδιαστής
S J Macdonald, Shem Phillips
Εκδότης
Garphill Games, Renegade Game Studios, Banana Games
Παίκτες
1–4
Διάρκεια
120 λεπτά

Το Paladins of the West Kingdom είναι μια ενδιαφέρουσα προσθήκη στη σειρά West Kingdom: πιο βαρύ από το αγαπημένο μου Architects, με περισσότερη αίσθηση ότι χτίζω μια ολόκληρη καριέρα. Στις πρώτες επαφές μου, όμως, έμοιαζε λίγο πιο προβλέψιμο και επαναλαμβανόμενο απ’ όσο θα ήθελα.

Στον πυρήνα της παρτίδας βρίσκεται η πορεία μου μέσα από τους 12 παλαδίνους που θα εμφανιστούν. Η σειρά με την οποία κάθονται επηρεάζει έντονα το πώς εξελίσσεται η καριέρα μου και ποιες κατευθύνσεις μοιάζουν πιο φυσικές κάθε φορά. Αυτό δίνει δομή στην παρτίδα, αλλά για ένα παιχνίδι που το νιώθω σχεδόν μηδενικής τύχης, μου φαινόταν κάπως άβολο ότι η σειρά αυτή μπορεί να καθορίσει τόσο πολύ το αποτέλεσμα.

Η αλληλεπίδραση δεν ήταν το στοιχείο που μου έμεινε περισσότερο· η εμπειρία μου ήταν κυρίως μια προσωπική προσπάθεια να αξιοποιήσω όσο καλύτερα γίνεται τη διαδρομή που μου άνοιγαν οι παλαδίνοι. Γι’ αυτό και, μετά από κάποιο σημείο, η παρτίδα μπορούσε να δείχνει προβλέψιμη: έβλεπα μια αποτελεσματική πορεία και ένιωθα ότι απλώς την ακολουθούσα ξανά.

Έτσι, αρχικά το κρατούσα ως ένα ελκυστικό παιχνίδι για ακόμη τρεις-τέσσερις παρτίδες, αλλά όχι ως τον διεκδικητή που θα έριχνε το Architects από τον θρόνο του για μένα. Είναι πιο βαρύ, ναι, και έχει ενδιαφέρον, αλλά δεν με είχε κερδίσει ολοκληρωτικά.

Updated session

Η μεταγενέστερη παρτίδα άλλαξε ουσιαστικά αυτή την εντύπωση. Το είχα παίξει παλιότερα με παρέα που δεν είχε πιάσει ιδιαίτερα το νόημά του, ενώ και στο επόμενο παιχνίδι μου είχε φανεί απλώς καλύτερο, όχι συναρπαστικό. Την τελευταία φορά, ίσως βοηθημένοι και από τους τόμους, είδα ότι δεν είναι τόσο ξερό όσο δείχνει αρχικά και ότι έχει αρκετό «καράτε». Ήταν εύκολα η καλύτερη εμπειρία μου από την τριλογία, άρεσε σε όλους στο τραπέζι και πλέον θέλω σίγουρα να το ξαναπαίξω φέτος.

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion

    Το Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion είναι ένα προσεγμένο, χορταστικό co-op campaign game που πιάνει πολύ καλά την αίσθηση των μαχών του videogame. Η αδύναμη, γεμάτη filler αφήγησή του όμως απειλεί να το αφήσει ανολοκλήρωτο, παρά το ωραίο gameplay του.

    WhiteColarGamer · 22 Ιουλ 2026
  • Abalone

    Το Abalone που θυμόμουν από τα 90s βγήκε από το ράφι και, προς ευχάριστη έκπληξή μου, βρήκε αμέσως νέο αντίπαλο στο σπίτι. Παραμένει ένα τίμιο blast from the past, έστω κι αν χωρίς το φίλτρο της νοσταλγίας δείχνει πια κάπως παρωχημένο.

    WhiteColarGamer · 22 Ιουλ 2026
  • Dune: War for Arrakis

    Ένα εντυπωσιακό, ασύμμετρο παιχνίδι σύγκρουσης που έμενε για καιρό στο ράφι, αλλά τελικά δικαίωσε τη στιγμή που βγήκε στο τραπέζι. Κρατά το βάθος του χωρίς να γίνεται εξαντλητικό, και δείχνει ακόμη καλύτερο με το Spacing Guild.

    WhiteColarGamer · 22 Ιουλ 2026

Περισσότερα από WhiteColarGamer →