Peak Oil

Το έβγαλα ως πιάτο-έκπληξη στη θέση του Scythe, αφού δεν ήμασταν έξι, και έκανε μια χαρά τη δουλειά του ως γρήγορο ζέσταμα πριν περάσουμε στο κυρίως. Δεν το λες κακό παιχνίδι· είναι αέρινο, ευχάριστο και κυλάει τόσο γρήγορα, ώστε να του συγχωρείς αρκετές από τις αδυναμίες του.

Σαν οικονομικό παιχνίδι, το Peak Oil δεν βαραίνει την παρέα και δεν απαιτεί να αφιερωθείς σε μια ατελείωτη παρτίδα. Η ροή του είναι γρήγορη και αυτή ακριβώς η ελαφράδα του είναι μεγάλο μέρος της γοητείας του: παίζεις, βλέπεις το πράγμα να εξελίσσεται και δεν προλαβαίνει να σε κουράσει.

Η μεταξύ των παικτών ένταση, όμως, δεν κρατάει το ίδιο καλά ως το τέλος. Από τα μισά της παρτίδας είναι συχνά αρκετά εύκολο να καταλάβεις ποιος θα κερδίσει, κι από εκεί και πέρα το ενδιαφέρον πέφτει αισθητά. Δεν είναι ότι παύει να είναι ευχάριστο, απλώς η υπόλοιπη διαδρομή δεν έχει την αγωνία που θα ήθελα.

Το βάζω δίπλα στο Stockpile, όχι επειδή μοιράζονται μηχανισμούς —δεν μοιράζονται— αλλά επειδή και τα δύο είναι σύντομα, διασκεδαστικά οικονομικά παιχνίδια. Το Peak Oil έχει πλάκα και, παρά το προβλέψιμο τελείωμά του, σίγουρα θα το ξαναπαίξουμε.