Peak Oil

Το Peak Oil δεν είναι κακό παιχνίδι· έχει μερικές ωραίες ιδέες, είναι αέρινο και τελειώνει τόσο γρήγορα ώστε, σε μια Τρίτη μετά τη δουλειά, του συγχωρείς τις ατέλειες πριν καν κρυώσει ο καφές. Το βάζω δίπλα στο Stockpile, όχι επειδή κάνουν τα ίδια πράγματα, αλλά επειδή και τα δύο είναι σύντομα, ευχάριστα οικονομικά παιχνίδια που δεν ζητούν να τους αφιερώσεις ολόκληρο βράδυ.

Στον πυρήνα του, το Peak Oil κρατά την οικονομική του πλευρά ελαφριά και την παρτίδα σε γρήγορη κίνηση. Δεν πλακώνει το τραπέζι με διαδικασίες ούτε απαιτεί να ζεις μέσα στους αριθμούς του· προχωρά με ρυθμό και αφήνει το παιχνίδι να κάνει τη δουλειά του χωρίς να μοιάζει με δεύτερη βάρδια στο γραφείο.

Η αλληλεπίδραση βρίσκεται κυρίως στην κοινή κούρσα προς τη νίκη: παρακολουθείς τους άλλους, μετράς πού βρίσκεσαι και κάποια στιγμή καταλαβαίνεις ποιος έχει πάρει το προβάδισμα. Εκεί είναι και το πρόβλημά του, γιατί από τα μισά της παρτίδας συχνά φαίνεται ήδη ο νικητής, κι ό,τι ακολουθεί δεν έχει την ίδια αγωνία.

Παρόλα αυτά, έχει πλάκα και η μικρή του διάρκεια λειτουργεί υπέρ του αντί να κρύβει τα ελαττώματά του. Δεν είναι το οικονομικό παιχνίδι που θα σκέφτεσαι όλη την εβδομάδα, αλλά είναι αρκετά ευχάριστο ώστε να το ξαναπαίξουμε χωρίς πολλή συζήτηση.