Perseverance: Castaway Chronicles – Episodes 3 & 4

Με το που άνοιξα το τρίτο μέρος του Perseverance, ξαναήρθε εκείνη η γνώριμη χαρά του «ετοιμάζουμε επιχείρηση», όχι απλώς ενός παιχνιδιού. Μετά το επικό κάψιμο του campaign των Episodes 1 & 2 στο BLTG Summer Retreat, τα δεινοσαυράκια είχαν ήδη γίνει αγαπημένη υπόθεση της παρέας, οπότε το επόμενο κεφάλαιο ήταν καρφωμένο στην κορυφή της λίστας μας. Και η Mindclash, ως συνήθως, δεν ήρθε διακριτικά: μινιατούρες, κάρτες, counters, τζιτζιμπίλικια και trays παντού. Είναι από εκείνα τα deluxe heavy euros που ζητούν ξεχωριστό ραντεβού για unpunching και οργάνωση πριν καν στρωθούν για παιχνίδι. Προσωπικά δεν είδα την πτώση ποιότητας που συζητιέται online· μερικά πακετάκια έμοιαζαν απλώς να είχαν κλείσει βιαστικά, μικρό όμως το κακό.

Στο Episode 3, οι ναυαγοί συνεχίζουν από τον ναό που ανακάλυψαν στο προηγούμενο μέρος και απλώνονται βαθύτερα στη ζούγκλα. Ο πυρήνας είναι μια πιο σύνθετη εξέλιξη του build-and-explore του Episode 2: χτίζεις outposts, μαζεύεις δεινοσαύρους και πλέον τους δαμάζεις ώστε να αναλαμβάνουν δουλειές ή quests. Μόνο οκτώ actions, αλλά η κάθε επιλογή κουβαλάει βάρος. Τα combos είναι δυνατά, όμως θέλουν να κοιτάς έναν-δύο γύρους μπροστά και να στριμώχνεις τους πόρους σου με ακρίβεια.

Στο Episode 4 η πόλη έχει πια στηθεί και η επιβίωση δίνει τη θέση της σε μια σχετική ευμάρεια: δεν κυνηγάς πλέον resources, ενώ οι δεινόσαυροι έχουν πάρει τον ρόλο που είχαν οι φαντάροι. Οι Αρχαίοι, αυτά τα Avatar-like νομιστεράκια, εμφανίζονται όταν κάνουμε πράγματα για το κοινό καλό και αρχίζουν να χαλάνε την παστελάδα πετώντας ακόντια από τις φυλλωσιές. Η αλληλεπίδραση θυμίζει ό,τι έκαναν οι δεινόσαυροι στο πρώτο act, αλλά εδώ είναι πολύ καλύτερα δουλεμένη. Με επτά ζάρια να ορίζουν πρακτικά τις κινήσεις σου, κάθε επιλογή έχει πολύ κρέας. Το παιχνίδι ξεκινά σφιχτά και παραμένει σφιχτό ακόμη κι όταν ξεσπά μάχη, επειδή οι εχθροί δεν σταματούν να εμφανίζονται. Επίσης είναι λιγότερο sandbox από τα υπόλοιπα: το τυχαίο scoring που βγαίνει στην αρχή σε κατευθύνει και πρέπει να το υπηρετήσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η παρτίδα γίνεται σενάριο ή ότι χάνει σε replayability.

Αν τα Episodes 1 & 2 σας φάνηκαν κάπως απλοϊκά, το 3 είναι η πολύ πειστική απάντηση της σειράς: από τα καλύτερα heavy euros που έχω παίξει τα τελευταία χρόνια. Και το 4 κρατά την ένταση, με ακόμη πιο δουλεμένη πίεση και μια γεμάτη, σφιχτή euro πανδαισία ποντοσαλάτας με παντεσπάνι. Είναι παιχνίδια με σοβαρό κάψιμο εγκεφάλου, όχι για τις μάζες, και θέλουν παραπάνω χρόνο ειδικά στην πρώτη παρτίδα. Για τη δική μου παρέα, όμως, το συνολικό πακέτο είναι από τα καλύτερα της χρονιάς και ξεκάθαρος υποψήφιος για GOTY. Ανυπομονώ ήδη για το επόμενο BLTG τριήμερο και μια νέα απόπειρα για ολόκληρο campaign 1-2-3-4. Rooooar!

Updated session

Η μεταγενέστερη παρτίδα δεν άλλαξε τη θετική μου γνώμη· την ενίσχυσε. Το Episode 4 δεν είναι τόσο ελεύθερο όσο το 3, επειδή το αρχικό scoring ζητά πιο συγκεκριμένη κατεύθυνση, αλλά η πίεση των εχθρών και οι καλύτερα δουλεμένοι μηχανισμοί του το κάνουν εξίσου σκληρό και εξίσου ζουμερό.