Photodump

Το Photodump μου είχε φανεί από την πρώτη γνωριμία ένα τίμιο και ευχάριστο παιχνίδι, χωρίς να με κάνει να σηκωθώ από την καρέκλα χειροκροτώντας. Έχει κάτι από το Dice City του Βαγγέλη, αλλά σε πιο απλή, καθαρή και streamlined μορφή. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που στρώνουν ωραία στο τραπέζι για να ρολάρεις κόκκαλα όσο καίγεται το φιδάκι, χωρίς να απαιτούν ούτε YOLO διάθεση ούτε διδακτορικό στην πυρηνική φυσική.

Στον πυρήνα του είναι ένας engine builder βασισμένος στα ζάρια. Ρολάρεις, αξιοποιείς τα αποτελέσματά σου και στήνεις σταδιακά τις κλασικές ροές που περιμένω από ένα παιχνίδι D'Clair. Η αίσθηση είναι οικεία και λειτουργική: δεν προσπαθεί να ανακαλύψει τον τροχό, αλλά κάνει καθαρά αυτό που υπόσχεται.

Το μεγάλο του προσόν στο τραπέζι είναι το μηδενικό downtime. Οι γύροι κυλούν γρήγορα, οπότε όλοι μένουν μέσα στην παρτίδα αντί να περιμένουν τον επόμενο παίκτη να τελειώσει με τη μηχανή του. Δεν είναι τόσο χαοτικό ή «ό,τι κάτσει» όσο μπορεί να δείχνουν αρχικά τα ζάρια, ενώ η απλότητά του το κρατά εύκολο να το απολαύσεις χωρίς να σε βαραίνει.

Μόνο του, το Photodump παραμένει για μένα ένας καλός engine builder και ένα τίμιο value for money, όχι απαραίτητα κάτι που θα αποκαλούσα συγκλονιστικό. Μετά την επιστροφή μου σε αυτό, όμως, είμαι πολύ πιο θετικός: αν υπάρχει η επιλογή, θα το έπαιρνα πακέτο με το Shy Pluto και θα του έδινα τις δέκα παρτίδες που ζητά το campaign.

Updated session

Η δεύτερη επαφή δεν απλώς επιβεβαίωσε την αρχική οκ εντύπωση· με κέρδισε πλήρως. Το Shy Pluto αρχικά μοιάζει με ελαφρύ demi-legacy mini campaign, που αλλάζει λίγο τους κανόνες από παρτίδα σε παρτίδα, αλλά τελικά δίνει μια ουσιαστική επιπλέον διάσταση. Ειδικά αν δεσμευτείς να μετρήσεις το συνολικό σκορ όταν ολοκληρωθούν όλα τα story cards, το πακέτο αποκτά πολύ περισσότερο λόγο ύπαρξης.