Photodump

Το Photodump αρχικά μου έδωσε μια καλή, όχι όμως κεραυνοβόλα, εντύπωση: ένα καθαρό παιχνίδι με ζάρια και engine building, κάπου κοντά στο Dice City ως αίσθηση, αλλά πιο απλό και στρωμένο. Είναι ακριβώς το είδος του κουτιού που, μετά από μια Τρίτη στη δουλειά, δεν σε βάζει να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν· κάθεσαι, ρολάρεις και αφήνεις το παιχνίδι να κάνει τη δουλειά του.

Ο πυρήνας του είναι η αξιοποίηση των ζαριών για να χτίσεις σταδιακά τη μηχανή σου. Η ροή είναι η γνώριμη, τίμια ροή ενός παιχνιδιού του D'Clair: οι επιλογές ανοίγουν καθώς η μηχανή σου αποδίδει καλύτερα, χωρίς να απαιτείται να ξεμπερδεύεις με περιττές εξαιρέσεις ή να παίζεις στα τυφλά.

Το σημαντικότερο στο τραπέζι είναι ο ρυθμός. Το downtime είναι πρακτικά μηδενικό, οπότε όλοι μένουν μέσα στην παρτίδα καθώς πέφτουν τα ζάρια και καίγεται το φιδάκι· δεν είναι το YOLO που ίσως δείχνει στην αρχή, μα ούτε και παιχνίδι που θέλει να το κάνεις επιστήμη.

Μόνο του είναι ένας ευχάριστος και καλός value for money engine builder, χωρίς να απαιτεί να τον ερωτευτείς αμέσως. Με το Shy Pluto, όμως, το πακέτο αποκτά εκείνη τη μικρή έξτρα κίνηση που το κάνει να μένει στο τραπέζι: οι αλλαγές από παρτίδα σε παρτίδα, οι story cards και το συνολικό σκορ στο τέλος των δέκα παιχνιδιών δίνουν βάρος σε κάτι που αλλιώς θα ήταν απλώς μια πολύ καλοφτιαγμένη βραδιά.

Updated session

Η επιστροφή με το Shy Pluto άλλαξε καθαρά την αρχική, απλώς θετική, εντύπωσή μου. Το mini campaign φαίνεται ελαφρύ στην αρχή, αλλά η συσσώρευση των story cards και η ιδέα του τελικού συγκεντρωτικού σκορ έδωσαν στο Photodump τη διάσταση που του έλειπε και με κέρδισαν πλήρως.