Pilgrim

Το Pilgrim είναι από εκείνα τα σχέδια που, όταν τα περιγράφεις, ακούγονται σαν να μην θα έπρεπε να στέκουν: 18xx route building, λίγο engine building, και μια mancala ατμομηχανή σε στιλ Trajan. Κι όμως, μπράβο σε όποιον το σκέφτηκε, γιατί αυτό το εξωφρενικό οικοδόμημα δουλεύει και καταλήγει πραγματικά ενδιαφέρον.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι σε βάζει να χτίζεις και να αξιοποιείς δίκτυα διαδρομών με τη λογική των 18xx, ενώ παράλληλα αναπτύσσεις την παραγωγική σου μηχανή. Η επιλογή ενεργειών περνά μέσα από έναν μηχανισμό mancala που θυμίζει Trajan: το πώς θα χειριστείς αυτή την «ατμομηχανή» καθορίζει τις διαθέσιμες επιλογές και τον ρυθμό με τον οποίο προχωράς το πλάνο σου.

Η αλληλεπίδραση προκύπτει κυρίως από τη στενότητα του χάρτη και των επιλογών στο route building. Τα δύο στενά trade routes, ειδικά, μοιάζουν να οδηγούν σε κάπως μονόδρομες αποφάσεις, αντί να ανοίγουν περισσότερες εναλλακτικές κατευθύνσεις. Και επειδή τα πάντα είναι περιορισμένα, κάθε επιλογή έχει βάρος: συνεχώς κάτι σου λείπει και καλείσαι να αποφασίσεις ποια ανάγκη θα αφήσεις πίσω.

Εδώ βρίσκεται και η βασική μου επιφύλαξη. Το Pilgrim είναι τόσο σφιχτό, που σε βάζει να ιδρώνεις τη φανέλα περισσότερο απ’ όσο θα ήθελα, με αποτέλεσμα να περνάω λίγο λιγότερο καλά απ’ όσο θα μπορούσα. Θα προτιμούσα περισσότερες επιλογές —κοινώς, περισσότερα ανθρωπάκια— και ένα πιο ανοιχτό σχήμα διαδρομών. Παρ’ όλα αυτά, είναι πολύ ενδιαφέρον τεμάχιο, ιδίως για όσους αγαπούν τα τραινάκια. Καλή τύχη μόνο να το βρείτε.