Κριτική
Robotech: Crisis Point
Το Robotech: Crisis Point είναι ένα αισθητά καλύτερο δεύτερο παιχνίδι της σειράς, διορθώνοντας αρκετά από όσα με είχαν αφήσει χλιαρό στο προηγούμενο. Δεν φτάνει τα μεγάλα ονόματα των γρήγορων παιχνιδιών για δύο, αλλά ως Robotech filler έχει τη θέση του.
- Κυκλοφορία
- 2019
- Σχεδιαστής
- Dave Killingsworth
- Εκδότης
- SolarFlare Games
- Παίκτες
- 2
- Διάρκεια
- 50 λεπτά
Μου αρέσει που το Crisis Point μοιάζει να καταλαβαίνει ακριβώς πού σκόνταφτε ο προκάτοχός του και να έρχεται λίγο πιο γεμάτο, λίγο πιο προσεγμένο. Το μεγαλύτερο ταμπλό του, σε διάταξη 4x4, του δίνει και μια πιο ολοκληρωμένη παρουσία στο τραπέζι, ενώ το Robotech fluff είναι αρκετό για να τραβήξει όσους έχουν έστω μια μικρή αδυναμία στο σύμπαν.
Στον πυρήνα του, πρόκειται για ένα γρήγορο παιχνίδι δύο παικτών πάνω σε αυτό το 4x4 πλέγμα. Οι δύο πλευρές έχουν ελαφρώς ασύμμετρες δυνάμεις, χωρίς όμως αυτή η ασυμμετρία να μοιάζει άγαρμπη ή να προκαλεί εκείνες τις σπασμωδικές ανισορροπίες που με ενοχλούν.
Το παιχνίδι διαφοροποιείται κυρίως μέσα από τις πολλές κάρτες, που δίνουν μεγαλύτερη ποικιλία από παρτίδα σε παρτίδα, και από τα κρυφά objectives. Έτσι, απέναντι στον άλλον παίκτη δεν κάνεις απλώς τις προφανείς κινήσεις στο πλέγμα: προσπαθείς να προωθήσεις και τον δικό σου κρυφό στόχο, διατηρώντας λίγη αβεβαιότητα για το τι πραγματικά κυνηγά ο αντίπαλος.
Δεν θα το έβαζα δίπλα στα ιερά τέρατα του χώρου των fast two-player games και θα περίμενα να σταθεί ισότιμα· εκεί δεν συγκρίνεται. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι καθόλου κακό. Αν το Robotech σας λέει κάτι και δεν έχετε πρόβλημα να μαζεύετε μικρά fillers, αξίζει να του ρίξετε μια ματιά.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


